يا حداقل ، چكيده معنى آيه چنين است .
اگر هم مطلق علم غيب را در اين آيه فرض كنيم باز مىتوان گفت كه نفى در آيه تنها شامل علم غيب ذاتى پروردگار است كه هيچكس ديگر نمىداند و با آگاهى از علم غيب كه خداوند آن را به هر كس رضايت داشته باشد تعليم مىدهد ، منافاتى ندارد .
در مورد ساير امامان عليهم السلام ، روايات زيادى وجود دارد كه هر چه پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله مىدانست امامان نيز مىدانستند و حال كه علم پيامبر صلى الله عليه و آله از تعليم خدا بوده ، علم امامان عليهم السلام نيز چنين است .
بيم پيامبر صلى الله عليه و آله از سرزنشكنندگان
س 82 : خداوند عزّوجلّ در قرآن كريم چنين مىفرمايد : « وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِى أَنْعَمَ اللهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللهَ وَتُخْفِى فِى نَفْسِكَ مَا اللهُ مُبْدِيهِ وَتَخْشَى النَّاسَ وَاللهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَاهُ فَلَمَّا قَضَى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَراً زَوَّجْنَاكَهَا لِكَيْ لَا يَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ فِى أَزْوَاجِ أَدْعِيَائِهِمْ إِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَراً وَكَانَ أَمْرُ اللهِ مَفْعُولًا » « 1 » الف : زيد پسر خوانده رسول خدا صلى الله عليه و آله بود و عموم مردم آرزو نمىكنند تا
هامش
( 1 ) . و آنگاه كه به كسى كه خدا بر او نعمت ارزانى داشته بود ، و تو نيز به او نعمت داده بودى ، مىگفتى : همسرت را پيش خود نگاه دار و از خدا پروا بدار ، و آنچه كه خدا آشكار كننده آن بود در دل خود نهان مىكردى و از مردم مىترسيدى ؛ با آنكه خدا سزاوارتر بود كه از او بترسى ، پس چون زيد از آن زن كام برگرفت و او را ترك گفت وى را به نكاح تو در آورديم تا در آينده در مورد ازدواج مؤمنان با زنان پسرخواندگانشان چون آنان را طلاق گفتند ، گناهى نباشد و فرمان خدا صورت اجرا پذيرد ؛ احزاب : 37 . .