تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خاتم پيامبران (ص) و امير مؤمنان (ع) و مقام معصومين (ع) (فارسى) — صفحة 81

مساهمون:

ص٨١
همين آيه آشكارا دلالت بر اين دارد كه « عابس » در « عَبَسَ وَ تَوَلَّى » نمىتواند رسول خدا صلى الله عليه و آله باشد زيرا با آيه « فبما رحمة » كه بيانگر دورى پيامبر از ترش رويى است ، منافات پيدا مىكند . 3 . ما روايات متعددى داريم كه مردى از بنى اميه را به عنوان مصداق عابس معرفى مىكنند . امام صادق عليه السلام فرمودند : « اين آيه درباره مردى از بنىاميه نازل شد كه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بود ، در اين لحظه ابن ام مكتوم نزد او آمد اما وى وقتى او را ديد ناراحت شد ، روى ترش كرد ، روى برگرداند ، خود را جمع كرد و از او حذر نمود . خداوند نيز درباره او سخن گفت و كارش را محكوم كرد . » « 1 » .

افضليت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و جانشينانش

س 77 : حضرت ابراهيم پيامبر خدا دو مقام نبوت و امامت را به دست آورد ، آيا پيامبر ما حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم نيز به اين دو دست يافت ؟ و آيا درست است كه بگوييم هر كس به اين مقام برسد افضل از ديگران است ؟ ج : باسمه جلت اسمائه اين كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله داراى دو مقام نبوت و امامت است قطعى بوده و بدون ترديد چنين است ؛ زيرا او شريف‌ترين خلق
هامش
( 1 ) . نزلت فى رجل من بنى اميّة ، كان عند النبيّ صلى الله عليه و آله و سلم فجاءه ابن امّ مكتوم ، فلمّا رآه تقذّر منه ، وعبسَ ، وجمع نفسه ، وأعرض بوجهه عنه ، فحكى الله سبحانه ذلك ، وأنكره عليه ؛ مجمع‌البيان ، طبرسى ، ج 10 ، ص 664 . .