نخواهد برد « 1 » . آنچه در اين بازار خريدار دارد ، عمل همراه با اخلاص و نيت پاك است كه روزه بستر مناسبى براى اين امر است .
روزه مثل نماز و حج نيازمند انجام كارى نيست بلكه انسان روزهدار بايد از خوردن و آشاميدن و برخى كارهاى ديگر خوددارى نمايد ، بنابراين روزه كمتر توجه مردم را به خود جلب مىكند و طبيعى است كه ريا و تظاهر در آن كمتر راه پيدا مىكند ، و بر اين اساس كسانى كه روزه مىگيرند ، در بيشتر موارد قصدشان رضاى خداست ، و شايد به همين جهت در حديثى كه آغاز اين فصل گذشت آمده بود خداوند پاداش روزهدار را خودش مىدهد .
عبادت به اخلاصِ نيّت نكوست * و گرنه چه آيد زبى مَغزْ پوست ؟ « 2 »
پارهاى از احكام روزه
همانطور كه بارها گفته شد لازم نيست انسان نيت را به زبان آورد ، بلكه همينقدر كه با توجه و براى انجام فرمان خداوند تصميم بر گرفتن روزه داشته باشد كفايت مىكند ؛ براى نيت روزه يكى از سه حالت زير وجود دارد : الف - چنانچه بخواهد روزهاى كه داراى وقت مشخص و معين است را بجا آورد ، مثل روزهء ماه مبارك رمضان ، از اول شب تا اذان صبح هر وقت براى فردا قصد روزه نمايد اشكال ندارد .
هامش
( 1 ) - همان ، ج 84 ، ص 207 ، حديث 17
( 2 ) - بوستان ، باب پنجم در رضا ، ص 142