3 - آرزو مىكند كه خداوند آن نعمت را از او بگيرد و فقط خودش داراى آن نعمت باشد ، چنين فردى از احسان و بخشش آنچه خدا به او داده است امتناع مىورزد ؛ نام اين حالت مذموم « بُخل و انحصارطلبى » است ، كه انسان همه چيز را براى خود بخواهد و از محروميت ديگران لذت ببرد .
نقطه مقابل حسادت و بخل اين است كه انسان از اين كه خداوند به فردى نعمتى را ارزانىكرده است شاد شده و خدا را سپاس گويد و از اين بالاتر آن است كه دوست داشته باشد كه همه در نعمت و آسايش باشند هرچند خودش در محروميت به سر برد ، و حاضر باشد آنچه را دارد در اختيار ديگران گذاشته و از منافع خود چشم بپوشد ، كه اين حالت شايسته و ارزشمند را « ايثار » گويند .
3 - تكبّر
از قرآن كريم و سخنان معصومين عليهم السلام به دست مىآيد كه اولين گناه و نافرمانى كه در جهان آفرينش انجام گرفت تكبر و غرور بود ، خداوند به فرشتگان دستور داد كه به خاطر آفرينش انسان كرنش و سجده نمايند ، همه فرمان خدا را اطاعت نمودند مگر « عَزازيل » كه به « ابليس » و « شيطان » معروف است ؛ در حقيقت روح تكبر و خود بزرگ بينى او را جزء افراد نافرمان قرار داد .
او مىگفت : من از آتش آفريده شدهام و انسان از خاك و گل ، پس مقام و موقعيت من بالاتر از اوست . به واسطهء اين گناه او از درگاه حق رانده شد .
پس بر همهء ما لازم است كه با درس گرفتن از عاقبت ابليس روح سركشى