كه گاهى براى حلّ مشكلات خودشان ، در يك منطقهاى از دنيا ، يك بحرانِ برنامهريزى شده و كنترل شده را ايجاد مىكنند تا در پناه و پوشش آن ، مشكلات خودشان را حل كنند .
آمريكا در دنيا مشكلاتى داشت ؛ از جمله مشكل رقابت اقتصادى با اروپا ، مشكل كسرى بودجه ، و مشكل باقى ماندنِ صدام پس از جنگ كه در دورهء جنگ با ايرانْ او را بسيار تقويت كرده بودند ؛ اما پس از جنگ با ايران ، آمريكا به چنين صدامِ تقويتشدهاى نياز نداشت . همچنين مشكل كنترل منابع نفت خليج فارس و . . .
آمريكا با ايجاد بحران خليج فارس ، همهء مشكلات خود را حل نمود . مشكل خود با اروپا را حل كرد . قدرتِ مطلقهء خود را به سازمان ملل و شوراى امنيت تحميل كرد .
سلاحهاى كهنه و متراكم شدهاش را مصرف نمود . مشكل كسرى بودجهاش را هم بر طرف كرد . صدام را نيز تضعيف و نيمه جان كردند .
آمريكا علاوه بر اينها ، نيروهاى نظامى خود را هم به منطقه آورد و در كشورهاى اسلامى - در منطقهء انرژى دنيا - مستقر كرد .
فاتح مطلقِ جنگ كويت ، آمريكا بود . آمريكا در اين جنگ به تمام اهداف خود دست يافت .
بازندهء جنگ كويت ، كشورهاى اسلامى بودند . اكنون آنها كاملًا گرفتار آمريكا شدهاند و آمريكا مىخواهد آخرين تير خلاص را به قلبِ آنها شليك كند . آن تير خلاص اين است كه مىخواهد امنيت اسرائيل را كه مانند يك بچهء نامشروع در اين منطقه گذاشته ، تأمين كند و سپس اسرائيل را آقاى مطلقِ منطقه كند تا كشورهاى منطقه ، نوكرِ نوكرِ آمريكا شوند ؛ زيرا اسرائيل خود نوكر آمريكا است . بنا بر اين نوكر اسرائيل ، نوكرِ نوكرِ آمريكا است .
آمريكا مىخواهد امنيت اسرائيل را به دستِ خود مسلمانان تأمين كند . گروهى از فلسطينىها ، دستهاى از حكّام مرتجع عرب و دست نشاندههاى آمريكا را دور هم جمع كرده تا با هم مصالحه كنند . دعوا و نزاع را كنار بگذارند و اسرائيل را به رسميت بشناسند و بر خونِ بر زمين ريخته شدهء ملت مظلوم فلسطين ، مُهر ابطال بزنند .
عجيبتر اين كه آمريكا مىگويد كه در اين منطقه ، تنها اسرائيل مىتواند سلاحهاى با بُرد بلند را داشته باشد .
يعنى اسرائيل مىتواند سلاحهايى داشته باشد كه به وسيلهء آنها از تلآويو ، تهران را هدف قرار دهد و بكوبد اما ما حق نداريم سلاحى داشته باشيم كه بُردش مثلًا از هشتاد كيلومتر بيشتر باشد و بايد با سلاحهايى مانند تفنگ كلاشينكف از كشورمان دفاع كنيم !
آمريكا به خليج فارس و خاورميانه آمده و اين جنايات را مرتكب شده است .
اكنون كشورهاى عربى و مسلمانان ، اين حوادث را مىبينند . خون گريه مىكنند و جگرشان پاره مىشود . اما فعلًا اوضاع ، مطابق ميلِ آمريكا پيش مىرود .
دو سه روز پيش ، مقام معظّم رهبرى سخنان نسبتاً مشروحى در بارهء اين حوادث بيان كردند . سخنان ايشان ، حرف دلِ هر مسلمانى است كه در دلش يك ذره غيرت اسلامى وجود داشته باشد . ( تكبير نمازگزاران )
مسئلهء مهم اين است كه آيا با انعقاد يك قرارداد ، مىتوان امنيت اسرائيل را تأمين كرد ؟
ما فرض مىكنيم كه آمريكايىها بتوانند امثال مبارك و صدام را با بوش هماهنگ كنند كه اسرائيل را به عنوان ارباب بشناسند ؛ اما با ملتها چه مىكنند ؟
آنهايى كه با اسرائيل مقابله مىكنند ، ملتها هستند . اگر آقاى عرفاتْ اسرائيل را به رسميت بشناسد ، آيا مردم فلسطين هم
همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 679
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٦٧٩