حاضرند اسرائيل را به رسميت بشناسند ؟
مردم لبنان ، عراق ، اردن و مسلمانان غير عرب چطور ؟ آيا آنها هم حاضرند كه اسرائيل را به رسميت بشناسند ؟
با قلبهاى مسلمانان منطقه كه پر از كينه و دشمنىِ اسرائيل و آمريكا است ، مىخواهند چه كنند ؟ فرض كنيم كه آمريكا و دست نشاندههايش بروند ، بنشينند با هم صحبت كنند ، قول و قرار بگذارند و قرارداد امضا كنند ؛ اما محال است كه بتوانند فلسطينىِ پدر كشته يا لبنانىِ آواره را با يك قرارداد و چند امضا ساكت كنند . ( تكبير نمازگزاران )
مبادا ما فكر كنيم كه ديگر كار از كار گذشته و اسرائيل نبرد را برده است ؛ زيرا آمريكا همهء مقدماتِ قرارداد تأمين امنيتِ اسرائيل را فراهم نموده و به زودى دست نشاندههايش در منطقه ، حكومتهاى ارتجاعىِ منطقه و اسرائيل را دور هم جمع مىكند و با امضاى يك قرارداد منطقهاى ، امنيت و اربابىِ اسرائيل را امضا مىكنند و ديگر فاتحهء مبارزه و انقلاب و اسلام در منطقه خوانده شده است . خير ، مبارزه براى پيروزى اسلامْ پايان يافتنى نيست .
حضرت امير المؤمنين عليه السلام يك سخنرانى دارند كه چنين شروع مىشود : « الْعَجَبُ كُلُّ الْعَجَبِ بَيْنَ الْجُمادى وَ رَجَبٍ . . . » .
من اين سخنرانى را قبلًا در خطبههاى نماز جمعه ، برايتان نقل كردهام .
امير المؤمنين عليه السلام در پايانِ آن سخنرانى مىفرمايند ، بعد از قضايايى كه برايتان شرح دادم ، « اصْواتٌ بَعْدَ اصْواتٍ » ؛ يعنى سر و صداى فراوانى در پيش است .
يعنى اگر اينها مردم را به حساب نياورند و حقّ فلسطينىها را به آنها ندهند و ديگران بيايند و از طرفِ آنها روىِ خون و اهداف و سرزمين اسلامىِ ملت فلسطين معامله كنند و از طرفِ آنها امضا كنند ، سر و صداها نمىخوابد و منطقه روىِ امنيت به خود نمىبيند .
الحمد للّه ما تا كنون احساس تكليف نموده و به تكاليفمان عمل كرده و راهمان را خوب آمدهايم . وقتِ حرف زدن ، حرف زديم . وقتِ شعار دادن ، شعار داديم .
وقتِ درگير شدن ، درگير شديم و وقتِ جنگيدن ، جنگيديم .
به فضل پروردگار ، تا كنون در زير پرچم اسلامْ زندگى كردهايم و بعد از اين نيز انشاءالله مردم مسلمان ايران ، خانوادههاى شهدا ، بسيجيان و همهء مردم عزيز ايرانْ همانند گذشته احساسِ مسئوليت مىكنند و وظايفِ خود را به خوبى انجام مىدهند .
همهء ما از مرد و زن همچون گذشته ، در كنار مسلمانان حقيقى كه به خاطر اسلام ، احساس وظيفه مىكنند و در مقابل استكبار جهانى مىايستند و جان و مالشان را در طَبَق اخلاص گذاشته و تقديم مىكنند ، ايستادهايم و در آينده نيز در كنار آنها خواهيم بود .
( تكبير نمازگزاران )
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ اذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فى دينِ اللَّهِ افْواجاً فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ انَّهُ كانَ تَوّاباً « 1 »
هامش
( 1 ) - سورهء نصر ( 110 ) .