مشكل تورم دارند .
ملاحظه فرماييد كه گرانترين منطقهء تجارى تهران كه در آنجا از شدت گرانى ، سرقفلىِ مغازهها را بر حسب واحد سانتىمتر تعيين مىكنند ، منطقهاى است كه در آنجا كالاهاى لوكس خارجى به فروش مىرسد .
در آن منطقه ، سرقفلى يك مغازه ، يك ميليون تومان و دو ميليون تومان و پنج ميليون تومان نيست . بلكه بسيار بيشتر از اين مقدارها است .
ما مىتوانيم جلوِ ورود كالاهاى لوكس و تجملىِ خارجى را بگيريم . كالاهاى لوكس را يا به طور رسمى از طريق گمرك و يا به صورتِ قاچاق ، وارد كشور مىكنند .
بعد در ويترينِ مغازه مىگذارند و آن را تزيين مىكنند تا اشتهاى كاذب در مشترى ايجاد كند و مشتريان را به خود جذب كند .
آيا اين وابستگىِ اقتصادى نيست ؟
آيا ما نمىتوانيم جلوِ اين را بگيريم ؟
اگر ما جلوِ واردات كالاهاى لوكسِ خارجى را بگيريم ، هيچ مشكلى براى ما ايجاد نمىشود و بدون شك براى ما بسيار مفيد خواهد بود و مىتوانيم به وسيلهء آن مقدارى از مشكلات ناشى از تورم را بر طرف نماييم .
ما بايد درآمد ارزى محدودِ كشورمان را صرفِ خريد كالاهاى ضرورى ، صنايع و تكنولوژى و دانش مورد نياز كشورمان بكنيم نه صرفِ خريد كالاهاى لوكس خارجى .
دومين نكتهاى كه مىخواهم به آن اشاره كنم ، اهميت كشاورزى و توسعهء كشاورزى در كشور ماست . توجه كنيد كه من در اين قسمت از سخنانم نمىخواهم منكرِ اهميت توسعهء صنعتى شوم بلكه مىخواهم اهميت توسعهء كشاورزى و اولويتِ آن بر توسعهء صنعتى را بيان كنم .
برادران و خواهران عزيز ! مسئولان و همهء اقشار محترم كشور ! كشور ما از نظر صنعتى تا رسيدن به توسعه و استقلال صنعتى ، فاصلهء بسيار زيادى دارد . ما نمىتوانيم از طريق معجزه ، كشورمان را صنعتى كنيم . طى كردنِ مسير متعارَفِ توسعهء صنعتى نيز در عرضِ يك سال و دو سال و ده سال امكانپذير نيست . بنا بر اين بايد اولويت را به توسعهء كشاورزى بدهيم كه مىتواند ما را زودتر به نتيجه برساند .
البته من قبول دارم كه در كشور ما ، امكاناتِ بالقوهء فراوانى براى پيشرفتِ كشاورزى و صنعت وجود دارد و باز قبول دارم كه بدون پيشرفت و توسعهء صنعتى نه تنها توسعه كه حتى توسعهء كشاورزى هم امكانپذير نيست . اما بحث در اين است كه آيا اولويت با توسعهء كشاورزى است يا توسعهء صنعتى ؟
بعضى افراد وقتى مىشنوند كه در ايران بايد اولويت را به توسعهء كشاورزى داد ، فوراً آشفته مىشوند و مىگويند :
آيا ما در عصر كامپيوتر بايد برويم با علفْ بازى كنيم ؟
من مىگويم در كشور ايران بسيارى از مزرعهها ، باغها و روستاها رها شده و ساكنانِ آنها به شهرها مهاجرت كردهاند . با توجه به ويژگىهاى كشور ايران ، يكى از راههاى حلّ مشكلات اقتصادى ما ، اهميت دادن به كشاورزى در ايران است .
بعضىها مىگويند هر چند در كشور ايران زمين كشاورزى به اندازهء كافى وجود دارد ، ايران يك كشورِ كم آب است . بنا بر اين توسعهء كشاورزى در آن ، امكانپذير نيست .
از طرف ديگر ، عدهاى از كارشناسان با توجه به آمار ميزان آبهاى زيرزمينىِ ايران و ميزان آبهايى كه به هدر مىرود و با ساختن سد مىتوان آنها را مهار كرد ، مىگويند كشور ايران به خوبى مىتواند نيازهاى كشاورزىِ خودش را توليد كند .
همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 675
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٦٧٥