دينشان آسيب مىديدند ، مجروح مىشدند و به شهادت مىرسيدند ؛ اما با امدادهاى غيبىِ خداوند و رهبرىِ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله حملاتِ كوبنده و شكنندهء دشمن ، موجب تقويت مسلمانان مىشد و دعوت اسلامى از اين ضرباتْ جانِ سالم به در بُرد .
آياتى كه در آغاز بحث تلاوت كردم ، مربوط به جنگ حُنين بود . وقتى كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مكه را فتح كرد ، براى اولين بار در تاريخ جزيرة العرب ، يك سپاه ده هزار نفرى از رزمندگانِ شمشير به دست و فداكار به همراه داشت .
هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله مىخواست از مكه به سوى طائف و جنگ حنين حركت كند ، دو هزار نفر از تازه مسلمانان هم به آنها پيوستند . در ميان اين لشكر ، افراد دلير و افسران شجاع مانند خالد بن وليد هم بسيار بودند .
با اين حال ، در جنگ حنين در ابتدا شكستِ بسيار سختى خوردند .
خداوند در آياتى كه تلاوت كردم ، در بارهء جنگ حنين مىفرمايد :
« لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فى مَواطِنَ كَثيرَةٍ . . . » « 1 »
فراموش نكنيد كه در جايگاههاى بسيارى شما را حمايت نمودم .
« وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ » « 2 »
بخصوص در جنگ حنين به يارىتان شتافتم .
« اذْ اعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ » « 3 »
مىدانيد چرا در جنگ حنين ، در ابتدا شكست خورديد ؟ ميكروبى ( آفتى ) وارد جامعهء شما شده بود كه مغزتان را بيمار كرده بود . قبل از آن با سيصد و سيزده نفر رزمنده ، پيروز مىشديد اما در جنگ حنين با داشتنِ دوازده هزار نفر رزمنده ، شكست خورديد .
پيشتر وقتى به جنگ مىرفتيد ، يكى از شما دانهاى خرما را در دهان مىگذاشت .
مقدارى آن را مىمكيد و سپس آن را به ديگرى مىداد . آن وقت ، اين گونه تدارك مىشديد كه پيروز مىگشتيد .
پس چرا در جنگ حنين شكست خورديد ؟ در جنگ حنين ، دوازده هزار رزمندهء شمشير به دست و جان بر كف داشتيد . اين امر باعث شد كه مغرور شديد و با خود گفتيد : چه لزومى دارد كه ما بنشينيم و براى پيروزى در جنگ نقشه بكشيم ؟ چه نيازى به تهيهء طرحِ جنگى داريم ؟ « هَوازِن » و همراهانشان چه كسانى هستند ؟ دو طايفهء صحراگَرد . اينها به آسانى از بين مىروند و . . .
« فَلَنْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً » « 4 »
پس آن تعداد ، هيچ به دردِ شما نخورد .
« وَ ضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْارْضُ بِما رَحُبَتْ » « 5 »
و زمين با همهء فراخى ، بر شما تنگ شد .
« ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرينَ » « 6 »
سپس پشت به جنگ كرديد . صحنه را رها نموديد و فرار كرديد .
« ثُمَّ انْزَلَ اللَّهُ سَكينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ » « 7 »
اما پيامبر صلى الله عليه و آله رهبر بود ، محور بود ، اطمينانِ قلب داشت . خداوند ، آرامش و سكينهء خود را بر پيامبر صلى الله عليه و آله و بر مؤمنين نازل كرد .
« مؤمنين » در اين آيهء شريفه جمعِ محلّى به الف و لام است . مؤمنينِ مورد نظر در اين آيهء شريفه ، تعدادشان از عددِ انگشتانِ دست هم كمتر است .
« وَ انْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها » « 8 »
هامش
( 1 ) - سورهء توبه ( 9 ) ، آيهء 25 .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - همان .
( 4 ) - همان .
( 5 ) - همان .
( 6 ) - همان .
( 7 ) - سورهء توبه ( 9 ) ، آيهء 26 .
( 8 ) - همان .