فارس را هم در فشار عجيبى قرار داده است كه با ايران قطع رابطه كنند .
برادران و خواهران ! پس از گذشت هشت يا نه سال ، اكنون شيطان بزرگ با تمام قدرت ، بدون نقاب و بدون تمسك به بهانه ، به ميدانِ جنگ با انقلاب اسلامى آمده است و خودش مستقيماً براى ايران يادداشت مىفرستد .
آمريكا در يادداشتش به ايران نوشته است :
من با شما كارى ندارم . سرِ جنگ هم با شما ندارم ؛ اما هواپيماهاى شما در خليج فارس گشت نزنند و نزديكِ كشتىهاى ما نيايند و كشتىهاى ما هم حق دارند از آبهاى ساحلىِ شما عبور كنند .
ايران به آمريكا اعتراض مىكند كه چه كسى به تو حق داده كه از آبهاى ساحلىِ ما عبور كنى ؟ اين چگونه حقوق بشرى است ؟
آمريكا مىگويد : چون عبور ما غير مضر است ، طبق قوانين بين المللى حق داريم كه از آبهاى ساحلىِ شما عبور كنيم .
ايران به آمريكا مىگويد : اين قوانين بين المللى كه تو مىگويى ، آيا قانوندان هم دارد ؟ ! كدام قانوندانى در دنيا ، وجود چنين قانونى را تأييد مىكند ؟ !
اولًا : ايران ادعا مىكند كه اين عبور ، عبور غيرِ مضر نيست بلكه مضر است .
ثانياً : ما قبول نداريم كه در عبور غير مضر ، اجازه لازم نيست . اگر بگوييد كه اين عبور بر طبق عرف بين المللى است ، بر طبق كدام عرف بين المللى است ؟ !
شما مردم ، امروز با چنين دشمنِ بى منطقى روبرو هستيد . ممكن است فردا و پس فردا هم با او روبرو باشيد . بايد خودتان را آماده كنيد .
آمريكا اين قدر براى خودش رسوايى ايجاد نكند . اگر ضرورت ايجاد كرد ، براى دفاع از كشور ، منِ پيرمرد هم به جبهه مىروم و كاسهء آب به دستِ رزمندگان مىدهم .
( تكبير نمازگزاران و شعار « جنگ ، جنگ ، تا پيروزى » )
آمريكا در دنيا سر و صدا به راه انداخته است كه ما با عراق مىجنگيم . ما اصلًا با عراق نمىجنگيم . مردم عراق هم مثل ما مسلماناند .
ما اگر مىخواهيم مردم ايران را نجات دهيم ، مىخواهيم مسلمانان عراق را هم نجات دهيم .
صدام و حزب بعث عراق به ايران تجاوز كردهاند . شهرهاى ايران را ويران كردهاند و صدها هزار ايرانى را به قتل رساندهاند . ما مىگوييم صدام و سران حزب بعث بايد محاكمه و مجازات شوند . آيا اين مخالفِ قوانين بين المللى است ؟ !
به ما مىگويند : شما مصوّبهء 598 شوراى امنيت را نپذيرفتهايد . ما مىگوييم : شما كه مىگوييد بعد از آتشبس ، متجاوز را اعلام خواهيد كرد ، همين الان متجاوز را اعلام كنيد و او را محاكمه و مجازات كنيد .
بقيهء مسائل خود به خود حل مىشوند .
اگر متجاوز مجازات شود ، ما از سرزمينهاى عراق عقبنشينى مىكنيم . اسراى عراقى را هم كه نمىخواهيم برده كنيم . آنها را هم آزاد مىكنيم . اما قدم اولِ پايان جنگ ، شناسايى متجاوز و تحويل دادنِ او به محكمه است . اين جزو ابتدايىترين حقوق ماست .
( تكبير نمازگزاران و شعارِ « تا مرگ صدام حسين ، جنگ ادامه دارد . » )
شوراى امنيت در تنظيم مواد قطعنامهء 598 ، شيطنت به خرج داده است . آنها همين يك مادّهاش يعنى اعلام متجاوز و محاكمهء او را انجام دهند ، بقيهء مواد قطعنامه را خود ما انجام مىدهيم و نياز به كمكِ آنها نيست .
بند پنج قطعنامه مىگويد : هيچ كس حقّ دخالت در اين جنگ را ندارد . آمريكا اين بند را با صراحت نقض كرده است . اما در اينجا نه شوراى امنيت و نه قطعنامه و نه هيچ چيز ديگر وجود ندارد كه آمريكا را ملزم به رعايتِ قوانين كند .
مردم ! شما با يك دنياى ظالم و ستمگر و
همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 365
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٦٥