فَمَن شَاء ذَكَرَهُ * وَ مَا يذْكُرُونَ إِلَّا أَن يشَاء اللَّهُ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَة
مفردات
« أدْبَرَ » : پشت كرد ؛ ادبار در مقابل اقبال است .
« أسْفَرَ » : آشكار شد ؛ در اصل از ماده سَفْر به معنى كنار رفتن پرده است .
« الكُبَر » : جمع كبرى به معنى بزرگ و با اهميت .
« سقر » : يكى از اسامى جهنم ؛ « سَقَرَتْه الشمسُ : أذابتْه ، او را ذوب كرد » .
« كُنّا نَخُوضُ » : فرو مىرفتيم ؛ الخَوْض : شروع به فرو رفتن در آب .
« حُمُرٌ » : جمع حِمار ؛ همچنين حمير و أحمرة نيز جمع حمار مىباشد .
« مستنفرة » : رم كننده .
« قَسْوَرة » : شير ، صياد ، تيرانداز ؛ در اصل از ماده « قَسْر » به معنى قهر و غلبه است . « 1 »
« صُحُفاً مُنَشَّرة » : كتابهاى باز شده ؛ صحيفه در اصل به ورقهاى گفته مىشود كه مىتوان آن را اين طرف و آن طرف نمود و جمعش صُحُف و صحائف مىباشد .
بيان
در ادامه بحث با كافران منكر رستاخيز و نبوت پيامبر اكرم ( ص ) در اين آيات با سوگندهاى متعدد به مسأله رستاخيز و دوزخ تأكيد گرديده است ؛ و نيز گفته شده است : « 2 » اين آيات جهت تنزيه قرآن
هامش
( 1 ) . راغب اصفهانى ، مفردات ، ص 670 .
( 2 ) . طباطبايى ، الميزان ، ج 20 ، ص 94 .