اعم است از فساد فكرى ، عقيدتى ، علمى ، اخلاقى ، سياسى ، نظامى ، اقتصادى و هر گونه فساد ديگر . وقتى اين فساد بحرانى شد سر از طغيان بر مىآورد ، در برابر هر حقى مىايستد و هر حقيقتى را انكار مىكند و پايان اين روند تباهى و نابودى است ؛ بنابراين آيه دلالت دارد كه علت تكذيب آنها « اولى النعمة » بودنشان است و از هر دو آيه استفاده مىگردد كه انسان موجودى است كه در قدرت و نعمت فاسد مىشود ، چنانچه در مشكلات رشد مىكند .
بخش سوم : آيات دوازده الى نوزده
إِنَّ لَدَينَا أَنكَالًا وَجَحِيمًا * وَطَعَامًا ذَا غُصَّة وَعَذَابًا أَلِيمًا * يوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلًا * إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَيكُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَيكُمْ كَمَا أَرْسَلْنَا إِلَى فِرْعَوْنَ رَسُولًا * فَعَصَى فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْنَاهُ أَخْذًا وَبِيلًا * فَكَيفَ تَتَّقُونَ إِن كَفَرْتُمْ يوْمًا يجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيبًا * السَّمَاء مُنفَطِرٌ بِهِ كَانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا * إِنَّ هَذِهِ تَذْكِرَة فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا ؛ نزد ماست بندهاى گران و دوزخ . و طعامى گلوگير و عذابى دردناك . روزى كه زمين و كوهها به لرزه آيند و كوهها تپهاى از ريگ روان گردند . ما بر شما پيامبرى فرستاديم كه بر اعمالتان گواه است ، همانگونه كه بر فرعون هم پيامبرى فرستاديم . و فرعون از پيامبر فرمان نبرد . ما نيز او
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 392
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٩٢