آيات شصت و چهار الى شصت و شش
مُدْهَامَّتَانِ * فَبِأَي آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ * فِيهِمَا عَينَانِ نَضَّاخَتَانِ
آن دو بهشت ، چنان سرسبز و باطراوتاند كه از شدت سبزى سيهگون مينمايند . پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار ميكنيد ؟ در آنجا دو چشمهاى كه ميجوشد و فواره مىزند جارى است .
در اين دو بهشت دو چشمه فورانكننده وجود دارد . در وصف دو بهشت قبلى تعبير خداوند اين بود كه : « فيهما عينان تجريان » ؛ در آن بهشتها دو چشمه جارى روان است . حال آيا دو چشمه فورانكننده مهمتر و با ارزشتر است يا دو چشمه جارى ؟ كسانى كه تفسير اول را قبول مىكنند ( كه آن دو بهشت اول والاتر و اين بهشت بعدى فروتر هستند ) بايد بگويند چشمه جارى بهتر و بالاتر از چشمه جوشان و فورانكننده است ؛ در حالى كه اين حرف دليلى ندارد و شايد نوع مردم عكس اين را بگويند .
به هر حال ، اين آيه عجيب است و نميتوان به راحتى آن را تفسير كرد . خود خداوند هيچ قرينهاى در اين آيه يا آيات قبل و بعد قرار نداده است كه مراد او را تعيين كند و به همين دليل اين آيه از آيات متشابه شناخته مىشود . آيات متشابه در قرآن زياد است . خود قرآن ميفرمايد : مِنْهُ آياتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ في قُلُوبِهِمْ زَيغٌ فَيتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاء الْفِتْنَة وَابْتِغَاء
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 365
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٦٥