فرموده است : ( لِكُلِّ شئٍ عَروُسٌ و عَروُسُ القرآنِ سورة الرحمن ) « 1 » عروس ، بهترين لباسها را ميپوشد و با بهترين آرايش ظاهر مىشود . سوره الرحمن نيز آرايش كرده است . خداوند در اين سوره نعمتهايش را به بهترين وجه ميشمارد و آنها را فهرست مىكند . شخصى ( قيس بن عاصم منقرى ) خدمت پيامبر مىرسد و از حضرت درخواست مىكند كه بهترين آيات را برايش بخواند . حضرت سوره الرحمن را مىخواند . وى دو بار ديگر درخواستش را تكرار كرد و پيامبر باز هم الرحمن را تلاوت كردند و فرمودند : من بهتر از اين آيات سراغ ندارم . « 2 » از حضرت موسى بن جعفر و حضرت على ( ع ) نيز نقل شده كه الرحمن عروس قرآن است .
تفاسير اهل سنت نيز اين مطلب را از تفاسير شيعه گرفته و نقل كردهاند . ابن عاشور در تفسيرش نوشته است كه الرحمن عروس قرآن است . « 3 » در درّالمنثور سيوطى نيز اين روايات آمده است . البته ممكن است اهل سنت اين روايات را خودشان از طريق عامه نقل كرده باشند ؛ بايد در اين زمينه بيشتر تحقيق شود .
ما در قرآن سورههايى به نام افراد يا اشياء و حيوانات داريم : مثلًا سوره انسان ، سوره بلد ، سوره دهر و . . . . سوره الرحمن نيز به نام خداوند است و ظاهراً اين تنها سورهاى است كه به نام خداوند ناميده شده است .
درباره محل نزول اين سوره اختلاف است . مرحوم طباطبايى نيز در الميزان مىفرمايند : ممكن است اين سوره مكى يا مدنى باشد ؛ هر چند
هامش
( 1 ) . در المنثور ، ج 7 ، ص 608 ؛ مجمع البيان ، ابتداى سوره الرحمن .
( 2 ) . اين مطلب در تفسير قرطبى ، ذيل آيه نقل شده است .
( 3 ) . ابن عاشور ، التحرير و التنوير ، ج 27 ، ص 214 .