طريقه ارث بردن هم اينگونه بود كه قبل از اين كه جنازه ميت را دفن كنند ، مثلًا پسر ميت - كه از زن ديگرى بود - عبا يا لباس خود و يا هر چيز ديگرى را روى آن زن مىانداخت و او را تصاحب مىكرد . پسر بزرگ بر ديگران مقدم بود . اگر زن پدرش زيبا و جوان بود او را به همسرى مىگرفت و اگر ثروتمند بود تا آخر عمر در خانه او كلفتى مىكرد و پس از مرگش اموالش به او مىرسيد . گاهى هم زن را به فرد ديگرى مىداد و مهريه او را خودش بر مىداشت .
نقل مىكنند امية بن عبد الشمس - برادر هاشم - كه جد معاويه است ، وقتى مُرد زنى داشت كه نامش در تاريخ ذكر نشده است ولى از آن زن پسرانى به نام عيص بن اميه ، ابوالعيص بن اميه ، عاص بن اميه و ابوالعاص بن اميه داشت . پس از مرگ اميه ، پسرش به نام ابو عمرو كه از زنى ديگر بود ، زن پدر خود را به ارث برد و با او ازدواج كرد و از او دو پسر به دنيا آورد به نامهاى ( مصادق ) و ( ابوالمعيد ) . يعنى عيص ، ابو العيص ، عاص و ابو العاص از طرف پدر عموى مصادق و ابوالمعيد مىشدند و از طرف مادر برادرانشان به شمار مىآمدند . اين اتفاقات هم در خانواده جد معاويه رخ داده است . « 1 »
داستان دوم مربوط به ابوالقيس بن الاسلب يا الاسلت است . او زنى داشت به نام كبيشة بنت معمر بن معبد كه بعد از مرگ شوهرش ، پسر ابوالقيس ، مىخواست كبيشه را تصاحب كند كه آيه فوق نازل
هامش
( 1 ) . شريف رضى ، حقايق التاويل ، ص 319 .