است و ديگر فرضى كه وصيت مانع حق طلبكاران باشد ، پديد نمىآيد .
وَصِية مِنَ الله : خداوند وصيت كرده ، وصيت كردنى . اين عبارت مفعول مطلق است كه يا براى مبالغه يا براى نوع است .
وَ الله عَليم حَليم : و خداوند بسيار بردبار و دانا است .
جاودانگى در بهشت
آيه سيزده
تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ وَمَن يطِعِ اللّهَ وَرَسُولَهُ يدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ؛ اينها احكام الهى است و هر كس از خدا و پيامبر او اطاعت كند ، وى را به باغهايى در آورد كه از زير آن نهرها روان است . در آن جاودانهاند و اين همان كاميابى بزرگ است .
( حدود ) : حد به معناى مرز است . خداوند مىفرمايد آنچه كه بيان شد حدود و مرز بندى خداوند است .
و هر كس خدا و رسولش را اطاعت كند ( و حدود خداوند را مراعات كند ) خداوند او را وارد باغهايى مىكند كه از زير آن باغها نهرهايى در جريان است .
ظاهر آيه اين است كه مقصود از انهار ، نهرهاى زيرزمينى است ، ولى - همانگونه كه تفاسير نيز گفتهاند - اين معنا بعيد است و مقصود از آن ، نهرهاى زير درختى است . « 1 »
هامش
( 1 ) . شيخ طوسى ، التبيان ، ج 2 ، ص 108 ؛ طبرسى ، مجمع البيان ، ج 3 ، ص 38 ؛ طبرى ، جامع البيان ، ج 1 ، ص 245 .