است بايد مطابق عرف [ از آن ] بخورد ؛ پس هرگاه اموالشان را به آنان رد كرديد بر ايشان گواه بگيريد خداوند حسابرسى را كافى است .
اين قسمت از آيه ، عطف بر جمل وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا مىباشد و در واقع عموم نهى از أكل را تخصيص مىزند .
در آيه از خوردن مال يتيم آن هم به صورت اسراف ، نهى شد و در قسمت ديگر فرمود : و هر كس داراى سرمايه است از گرفتن اجرت خوددارى كند . در اين جا سؤالى مطرح مىشود كه واژ امر « فليستعفف » بر وجوب دلالت مىكند يا بر استحباب ؟ به عبارت ديگر نگرفتن اجرت براى وصى غنى واجب است يا مستحب ؟
برخى معتقدند وصى غنى نبايد اجرت دريافت كند و « فليستعفف » بر وجوب دلالت مىكند . گروهى هم بر اين باورند كه اين امر استحبابى است و فرد مىتواند در مقابل عمل و خدمتى كه انجام مىدهد اجرت دريافت كند . « 1 » مرحوم علامه نيز بر اين باورند كه وصى غنى بايد عفت پيشه كند و از مال يتيم چيزى بر ندارد . « 2 »
حال اگر اين صحيح باشد ، وصى غنى در مقابل خدمتى كه انجام مىدهد و هزينه و وقتى كه صرف مىكند چه دريافت مىكند ؟ وصى با قبول سرپرستى ، علاوه بر قبول مسئوليت ، داراى حق نيز مىگردد و مىتواند اجرت دريافت كند و اگر براى وصى غنى اجرت در نظر
هامش
( 1 ) 1 . ابن عاشور ، التحرير و التنوير ، ج 4 ، ص 35 .
( 2 ) 2 . طباطبايى ، الميزان ، ج 4 ، ص 173 .