مفاد آيات
مطالبى را كه مىتوان از اين آيات شريفه به دست آورد عبارتند از :
1 . آفرينش انسان ( آدم ) از طين ( خاك يا گل ) و از صلصال ( گل خشكيده ) و از حمأ مسنون ( لجن بويناك ) بوده است .
2 . خداوند انسان را به صورت خاص درست كرده و سپس از روح خود در آن دميده است .
3 . خداوند به فرشتگان امر فرمود تا بر انسان سجده كنند .
4 . آنان دستور خدا را اطاعت كرده و همه بر آدم سجده كردند .
5 . ابليس آدم را سجده نكرد ، بلكه با او و همسر و فرزندانش عداوت و دشمنى نمود .
6 . سجده كردن براى چيزى دليل برترى آن بر سجده كننده است .
7 . ابليس چون خوددارى ورزيد و تكبر نمود و خود را برتر شمرد و عصيان خدا كرد ، ظالم و كافر گشت ، رجيم و ملعون شد ، از مقام بيرون گرديد ، هبوط نمود و تنزل داده شد .
در اين آيات شريفه چند چيز جاى پرسش دارد و اينها غير از پرسشهايى است كه در بخش گذشته مطرح شد :
1 . خلقت بشر از گل چگونه بوده است ؛ به طور فيكسيسم يا تحول انواع يا تكامل ؟
2 . منظور از ( سويته و نفخت فيه من روحى ) چيست ؟
3 . سجده فرشتگان چگونه است ؛ گذاشتن پيشانى بر زمين يا به
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 268
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٦٨