عملكرد آنها با تعريف و تمجيد ذكر مىشود ، مطالبى در وصف انسانهاى بد و شرور و فاسد ذكر مىگردد ، سپس چنين آمده است :
مَا كَانَ لِي مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلَى إِذْ يَخْتَصِمُونَ * إِن يُوحَى إِلَيَّ إِلَّا أَنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُّبِينٌ * إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِن طِينٍ * فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ « 1 » ؛ « هنگامى كه با يكديگر جدال مىكردند من خبرى از ساكنان عالم بالا نداشتم ، تنها از آن روى به من وحى مىشود كه بيم دهندهاى روشنگر هستم . پروردگارت به فرشتگان گفت : من بشرى را از گل مىآفرينم ، چون تمامش كردم و در آن از روح خودم دميدم همه سجدهاش كنيد » .
از اين آيات شريفه دانسته مىشود كه پيش از خلقت بشر از خاك و گل درباره آن در « ملاء أعلى » گفتگو و مخاصمهاى بوده است و نتيجه نهايى آن گفتگو اين شده كه بشرى مستوى الخلقه و برخوردار از روح خداوند آفريده شود و فرشتهها به او سجده كنند .
در كنار اين دانستهها چند نكته مبهم وجود دارد : 1 . مخاصمه بين چه كسانى بوده است ؟ 2 . سخن دو طرف گفتگو چه بوده است ؟ 3 . ملاء اعلى كجاست ؟ 4 . چگونه نتيجه مخاصمه اين شده كه بشر از گل آفريده شود ؟ 5 . بشر چگونه از گل آفريده شده ؟
اينها جهاتى است كه در اين آيات شريفه به آنها اشاره نشده است .
هامش
( 1 ) . سوره ص ، آيه 69 - 72 .