است و بايد با نيّت خالص و بدون ريا و خودنمايى انجام شود و اگركسى با علم و عمد ، ريا كند ، وقوفش باطل است .
مسألهء 815 ) گرچه واجب است حاجى از طلوع فجر روز دهم تا كمى پيش از طلوع آفتاب در مشعر بماند ، ولى وقوف در تمام اين وقت ، ركن نيست ؛ بلكه آنچه ركن است وقوف در مقدار كمى از بينالطّلوعين است ، هرچند به اندازهء يك دقيقه باشد . بنابراين كسى كه وقوف بين طلوع فجر تا طلوع آفتاب را عمداً يكسره ترك كند به تفصيلى كه در مسايل آينده خواهد آمد حجّش باطل است .
مسألهء 816 ) جايز است حاجى كمى قبل از طلوع آفتاب از مشعر حركت كند به طورى كه پيش از طلوع آفتاب از « وادى مُحسَّر » « 1 » نگذرد ، بلكه اين كار مستحبّ است . و احتياط آن است كه زمانى از مشعر حركت كند كه پيش از طلوع آفتاب حتّى وارد وادى مُحسَّر نشود .
مسألهء 817 ) اگر حاجى پيش از طلوع آفتاب از وادى مُحسَّر بگذرد ، گرچه گناه كرده ، ولى كفّاره ندارد .
مسألهء 818 ) افراد معذور مانند زنان ، كودكان ، بيماران ، پيرمردان ، افراد ناتوان و آنان كه ترس از جان يا مال خود دارند و كسانى كه مسئول پرستارى يا راهنمايى اين گونه افراد هستند ، مىتوانند در
هامش
( 1 ) - وادى محسّر ، سرزمينى است حدّ فاصل ميان مشعرالحرام و منى .