محرّمات منافات دارد و غير ممكن است .
مسألهء 245 ) اگر كسى عمره را با ريا كردن يا سبب ديگرى باطل كند و وقت براى اعادهء آن نداشته باشد ، احتياط واجب آن است كه حجّ افراد بجا آورد و پس از آن عمرهء مفرده انجام دهد و در سال ديگر نيز حجّ را اعاده كند .
مسألهء 246 ) اگر حجّ را با نيّت خالص انجام ندهد و با ريا كردن يا سبب ديگرى آن را باطل نمايد ، اعادهء حجّ به تنهايى در سال ديگر كافى نيست ، بلكه بايد هم عمره و هم حجّ را اعاده كند .
مسألهء 247 ) اگر برخى از اركان عمره يا حجّ را به نيّت خالص انجام ندهد و با ريا كردن يا سبب ديگرى آن را باطل كند ، در عمره حكم بطلان عمره و در حجّ ، حكم بطلان حجّ را دارد ، ولى هرگاه امكان جبران بخشى كه باطل شده وجود داشته باشد بايد آن را جبران نمايد و عملش صحيح است ، هرچند با ريا كردن معصيت نموده است .
مسألهء 248 ) اگر كسى به علّت ندانستن مسأله يا عذرى مانند آن به جاى نيّت عمرهء تمتّع ، حجّ تمتّع را قصد كند ، اگر در نظرش اين بوده كه همان عملى را كه همه بايد انجام دهند ، انجام مىدهد و تنها گمان مىكرده نام بخش اوّل حجّ ، حجّ تمتّع است ، عمل او صحيح و عمرهاش ، عمرهء تمتّع است و بهتر است كه نيّت را تجديد كند . ولى اگر گمان مىكرده كه حجّ تمتّع بر عمرهء تمتّع مقدّم است و در نتيجه ،
مناسك حج و عمره (فارسى) — صفحة 108
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٠٨