اموال خود منع شده ، حتّى نسبت به امور مالى معتبر و نافذ است ، مشروط بر اين كه به ضرر ديگرى نباشد ، خواه زمان بدهكار شدنِ خود را پيش از حكم به ورشكستگى ذكر كند يا بعد از آن ؛ ولى اگر پس از حكم به ورشكستگى اقرار به بدهكارى نمايد ، طلبكار جديد با ساير طلبكاران در اموال او شريك نمىشود .
« مسألهء 3254 » در مُقَرّ له ( كسى كه به نفع او اقرار شده است ) اهليت شرط نيست ، ولى شرعاً بايد بتواند آنچه را به نفع او اقرار شده دارا شود و نيز در صحّت اقرار ، تصديق مُقَرّ له شرط نيست ، ولى اگر مفاد اقرار را تكذيب كند ، اقرار مزبور در حق او بى اثر است .
« مسألهء 3255 » اقرار شخص فقط عليه خودش معتبر است ، پس اقرار او عليه ديگران و همچنين به نفع خود معتبر نيست .
« مسألهء 3256 » اقرار يا شهادتى كه بر روى كاغذ نوشته شده يا بر روى نوار ضبط شده است و شباهت زيادى به صدا يا خط كسى دارد ، در صورتى كه احتمال جعلى بودن آن داده شود يا احتمال دهند در شرايط غير عادى و با فشار و تهديد يا فريب انجام شده باشد ، اعتبارى ندارد .
« مسألهء 3257 » پس از تحقّق اقرار شرعى ، انكار اعتبارى ندارد ؛ به عنوان مثال اگر اقرار كند : « فلانى مبلغ بيست هزار تومان از من طلبكار است » و پس از آن انكار نمايد ، انكار او اثرى ندارد ، همچنين اگر پس از اقرار به بدهكارى ، مقدارى از آن را انكار نمايد ، باز هم اعتبارى ندارد .
« مسألهء 3258 » اگر كذب اقرار نزد حاكم شرع ثابت شود ، آن اقرار بى اثر خواهد بود .
« مسألهء 3259 » اگر به بدهكارى خود اقرار نمايد ولى بگويد : « آن را پرداخت كردهام » ، بدهكارى او ثابت مىشود ، ولى پرداخت آن را بايد اثبات نمايد .
« مسألهء 3260 » اقرار به چيزى كه عقلًا يا عادتاً محال باشد يا بر حسب شرع صحيح نباشد ، مؤثر نيست ؛ بنابر اين اقرار بايد به چيزى باشد كه داراى اثر و حكم شرعى است ، مانند اقرار به مال موجود يا بدهكارى يا منفعت يا كار و يا حقّى كه مىتوان اقرار كننده را ملزم به انجام يا ادَاى آن نمود و يا اقرار به گناهى كه مىتوان او را به
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 619
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٦١٩