شخص است ، بايد مال به آن فرد داده شود ، چه پيش از شروع اعلام يا در بين و يا بعد از آن باشد .
« مسألهء 3136 » اگر كسى كه مال نشانهدار را پيدا كرده بميرد ، چنانچه پس از پايان اعلام ، آن را براى خود برداشته و مرده باشد ، مالكيّت آن به همان صورت به وارث او منتقل مىشود كه اگر صاحب آن پيدا شد ، به او برگردانده شود و اگر قبل از شروع اعلام يا در بين آن مرده باشد ، ظاهراً ورثه بايد به جاى او اعلام نمايند .
« مسألهء 3137 » اگر كفش او را اشتباهاً ببرند و كفش ديگرى به جاى آن بگذارند ، چنانچه بداند كفشى كه مانده مالِ كسى است كه كفش او را برده و قيمت آن از كفش خودش بيشتر نباشد ، در صورتى كه از پيدا شدن صاحب آن مأيوس شود و يا براى او مشقّت داشته باشد ، مىتواند آن را به جاى كفش خودش بردارد ، ولى اگر قيمت آن از كفش خودش بيشتر باشد ، بايد هر وقت صاحب آن پيدا شد زيادى قيمت را به او بدهد و چنانچه از پيدا شدن او نااميد شود ، بايد با اجازهء حاكم شرع زيادى قيمت را از طرف صاحب آن صدقه بدهد و اگر احتمال بدهد كفشى كه مانده مالِ كسى نيست كه كفش او را برده ، بايد با آن معاملهء مجهول المالك نمايد ، يعنى از صاحب آن جستجو و تحقيق كند و چنانچه از پيدا كردن او مأيوس شود ، از طرف او به فقير صدقه بدهد .
« مسألهء 3138 » اگر مالى را كه كمتر از « 6 / 12 » نخود نقرهء سكّهدار ارزش دارد ، پيدا كند و از آن صرف نظر نمايد و در مسجد يا جاى ديگرى بگذارد ، چنانچه كسى آن را بردارد ، براى او حلال است .
« مسألهء 3139 » لوازم و ابزار و اشيايى كه آنها را براى تعمير و مانند آن نزد تعميركاران و صاحبان صنايع مىبرند ، اگر صاحب آن جنس ناشناخته باشد و ديگر سراغ آن نرود و صاحب صنعت پس از جستجو و تحقيق از آمدن صاحب جنس نااميد شود ، بايد آن را از طرف صاحب آن صدقه بدهد و بنابر احتياط واجب بايد با اجازهء حاكم شرع باشد .
« مسألهء 3140 » اگر دزد مالى را كه به سرقت برده نزد انسان امانت بگذارد ، جايز نيست آن را به خود دزد برگرداند ، بلكه بايد آن را به صاحب آن بدهد و اگر صاحب آن به
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 592
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٥٩٢