كه داده مال خود اوست .
« مسألهء 3128 » اگر چيزى را پيدا كند و به گمان اين كه مال خود اوست بردارد و بعد بفهمد مال خود او نبوده ، بايد تا يك سال اعلام نمايد .
« مسألهء 3129 » لازم نيست هنگام اعلام ، جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد ، بلكه همين قدر كه بگويد : « چيزى پيدا كردهام » كافى است .
« مسألهء 3130 » اگر كسى چيزى را پيدا كند و ديگرى بگويد مالِ من است ، در صورتى بايد به او بدهد كه نشانههاى آن را بگويد و يقين پيدا كند كه مال اوست ، ولى اگر ذكر نشانهها فقط موجب گمان به مالك بودن آن شود ، مخيّر است كه به او بدهد يا از دادن به او خوددارى نمايد .
« مسألهء 3131 » اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به « 6 / 12 » نخود نقرهء سكّهدار برسد ، چنانچه اعلام نكند و در مسجد يا جاى ديگرى كه محلّ اجتماع مردم است بگذارد و آن چيز از بين برود يا ديگرى آن را بردارد ، كسى كه آن را پيدا كرده ضامن است .
« مسألهء 3132 » هرگاه چيزى را پيدا كند كه اگر بماند فاسد مىشود ، بايد تا مقدارى كه ممكن است آن را نگهدارد ، بعد قيمت كند و خودش بردارد يا بفروشد و پول آن را نگهدارد و احتياط مستحب آن است كه در صورت امكان براى فروش آن به خودش يا به ديگرى ، از حاكم شرع اجازه بگيرد و در هر صورت بايد اعلام را يك سال ادامه دهد تا اگر صاحب آن پيدا شد ، پول آن چيز را به او تسليم كند و اگر صاحب آن پيدا نشود ، از طرف او صدقه بدهد و احتياط واجب آن است كه براى صدقه دادن از حاكم شرع اجازه بگيرد .
« مسألهء 3133 » قيمت مال پيدا شده بايد بر حسب زمان و مكانى كه مال در آن پيدا شده محاسبه شود .
« مسألهء 3134 » اگر چيزى كه پيدا كرده ، هنگام وضو گرفتن و نماز خواندن همراه او باشد ، در صورتى كه قصد او اين باشد كه صاحب آن را پيدا كند ، اشكال ندارد .
« مسألهء 3135 » اگر دو شاهد عادل شهادت دهند كه مالِ پيدا شده متعلّق به فلان
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 591
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٥٩١