احكام لُقَطه
« اموال پيدا شده »
به مالى كه گم شده و انسان آن را پيدا مىكند « لُقَطه » مىگويند . مالى كه انسان پيدا مىكند ، اگر نشانهاى نداشته باشد كه به واسطهء آن صاحب آن معلوم شود ، احتياط واجب آن است كه آن را از طرف صاحبش صدقه بدهد .
« مسألهء 3117 » اگر مالى را پيدا كند كه نشانه داشته و قيمت آن از « 6 / 12 » نخود نقرهء سكّهدار كمتر باشد ، چنانچه صاحب آن معلوم باشد و انسان نداند راضى است يا نه ، نمىتواند بدون اجازهء او آن را بردارد و اگر صاحب آن معلوم نباشد ، مىتواند به قصد اين كه ملك خودش شود ، آن را بردارد و در اين صورت اگر تلف شود ، لازم نيست عوض آن را بدهد ، بلكه اگر قصد ملك شدن هم نكرده باشد و بدون تقصير او تلف شود ، دادن عوض بر او واجب نيست .
« مسألهء 3118 » اگر چيزى كه پيدا كرده نشانهاى داشته باشد كه به واسطهء آن بتواند صاحب آن را پيدا كند - اگرچه صاحب آن كافرى باشد كه در امان مسلمانان است - در صورتى كه قيمت آن به « 6 / 12 » نخود نقرهء سكّهدار برسد ، احوط آن است كه يك سال به نحوى اعلام كند كه عرفاً گفته شود يك سال اعلام كرده است .
« مسألهء 3119 » اگر انسان خودش نخواهد اعلام كند ، مىتواند به كسى كه اطمينان دارد بگويد تا از طرف او اعلام نمايد .
« مسألهء 3120 » اگر معرّفى و اعلام ، نياز به هزينه داشته باشد - مثل اين كه پيدا كننده به هر دليلى قدرت اعلام نداشته باشد و بايد به ديگرى مزد بدهد تا اعلام كند يا