كه او را طلاق دادهاند ، لازم نيست دوباره عدّه نگهدارد .
« مسألهء 3087 » اگر با زنى به گمان اين كه همسر خودِ اوست آميزش كند ، چه زن بداند كه او شوهر او نيست يا گمان كند شوهرش مىباشد ، بايد عدّه نگهدارد .
« مسألهء 3088 » اگر با زنى كه مىداند همسر او نيست زنا كند ، چنانچه زن نداند كه آن مرد شوهر او نيست ، بنابر احتياط واجب بايد عدّه نگهدارد .
« مسألهء 3089 » اگر مرد زنى را فريب بدهد كه از شوهر خود طلاق بگيرد و با او ازدواج كند ، طلاق و عقد آن زن صحيح است ، ولى هر دو معصيت بزرگى كردهاند .
2 - عدّهء وفات
« مسألهء 3090 » زنى كه شوهرش مرده اگر آبستن نباشد ، بايد تا چهار ماه و ده روز عدّه نگهدارد ، يعنى از شوهر كردن خوددارى نمايد ، اگرچه يائسه يا صيغه باشد يا شوهرش با او آميزش نكرده باشد و اگر آبستن باشد ، بايد تا هنگام زاييدن عدّه نگهدارد ، ولى اگر پيش از گذشتن چهار ماه و ده روز ، بچّهء او به دنيا آيد ، بايد تا چهار ماه و ده روز از مرگ شوهر خود صبر كند و اين عدّه را « عدّهء وفات » مىگويند .
« مسألهء 3091 » زن بايد در ايّام عدّهء وفات از انجام كارهاى زير خوددارى نمايد :
اوّل : پوشيدن لباس رنگارنگ ، در صورتى كه عرفاً زينت حساب شود . دوم : سرمه كشيدن . سوم : هر كارى كه زينت حساب شود ، مانند آرايش ؛ ولى نظافت بدن و لباس ، شانه كردن مو ، گرفتن ناخن ، رفتن حمّام و سكونت در خانهء تزيين شده مانعى ندارد .
« مسألهء 3092 » اگر زن از روى عمد يا فراموشى و يا ندانستن مسأله در تمام يا قسمتى از زمان عدّهء وفات يكى از محرّماتى را كه در مسألهء قبل گفته شد انجام دهد ، اگر از روى عمد بوده باشد ، هرچند گناه كرده ، ولى عدّهء او به هم نمىخورد و لازم نيست آن را از سر بگيرد .
« مسألهء 3093 » زنى كه در عدّهء وفات به سر مىبرد ، مىتواند از خانه خارج شود و براى رفع نيازهاى خود رفت و آمد كند ، ولى احوط آن است كه شب را در همان خانهاى