سوم را ديد ، عدّهء او تمام مىشود و مىتواند شوهر كند ، ولى اگر پيش از آميزش او را طلاق بدهد عدّه ندارد ، يعنى مىتواند بعد از طلاق فوراً شوهر كند .
« مسألهء 3081 » زنى كه رَحِمَش را برداشتهاند يا لولههاى رحم او را بستهاند نيز بايد عدّه نگهدارد .
« مسألهء 3082 » زنى كه حيض نمىبيند ، اگر در سنّ زنهايى باشد كه حيض مىبينند ، چنانچه شوهرش بعد از آميزش او را طلاق دهد ، بايد بعد از طلاق تا سه ماه عدّه نگهدارد .
« مسألهء 3083 » زنى كه عدهء او سه ماه است ، اگر اوّل ماه او را طلاق بدهند ، بايد سه ماه هلالى - يعنى از هنگامى كه ماه ديده مىشود تا سه ماه - عدّه نگهدارد و اگر در بين ماه او را طلاق بدهند ، بايد باقى ماه را با دو ماه بعد از آن و نيز كسرى ماه اوّل را از ماه چهارم عدّه نگهدارد تا سه ماه تمام شود ، مثلًا اگر غروب روز بيستم ماه او را طلاق بدهند و آن ماه بيست و نُه روز باشد ، بايد نه روز باقى ماه را با دو ماه بعد از آن و بيست روز از ماه چهارم عدّه نگهدارد و احتياط مستحب آن است كه از ماه چهارم بيست و يك روز عدّه نگهدارد تا با مقدارى كه از ماه اوّل عدّه نگهداشته ، سى روزِ تمام شود .
« مسألهء 3084 » پايان عدّهء زن آبستن ، به دنيا آمدن يا سقط شدن فرزند اوست ؛ پس اگر به طور مثال زنِ باردارى را طلاق بدهند و پس از چند ساعت نوزاد او به دنيا آيد ، عدّهء او تمام مىشود ؛ ولى اگر زن شوهردار از راه زنا آبستن شده باشد و شوهرش او را در همان حال طلاق بدهد ، بنابر احتياط واجب بايد علاوه بر آنچه گفته شد ، سه پاكى يا سه ماه از زمانِ طلاق او بگذرد .
« مسألهء 3085 » زنى كه نُه سال او تمام شده و يائسه نيست ، اگر مثلًا يك ماهه يا يك ساله به عقد موقّت در آيد ، چنانچه شوهرش با او آميزش نمايد و مدّت آن زن تمام شود يا شوهر مدّت را به او ببخشد ، در صورتى كه حيض مىبيند بايد به مقدار دو حيض و اگر حيض نمىبيند ، چهل و پنج روز بايد از شوهر كردن خوددارى نمايد .
« مسألهء 3086 » ابتداى عدّهء طلاق از هنگامى است كه خواندن صيغهء طلاق تمام مىشود - چه زن بداند او را طلاق دادهاند يا نداند - پس اگر بعد از تمام شدن عدّه بفهمد
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 581
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٥٨١