سزاوارتر محسوب مىشوند ، مىتوانند حضانت او را به عهده بگيرند و اگر كسى كه حضانت وى را قبول كند نبود يا صلاحيت لازم را نداشت ، چنانچه بچّه از خود مالى داشته باشد ، حاكم شرع از مال او فرد صالحى را جهت حضانت وى انتخاب مىكند و اگر مالى نداشته باشد ، حاكم شرع بايد مخارج حضانت وى را از بيتالمال بپردازد .
« مسألهء 2998 » حقّ حضانت مادر با طلاق يا - نعوذ باللَّه - زنا از بين نمىرود ، مگر اين كه صلاحيّت نگهدارى كودك را نداشته باشد .
« مسألهء 2999 » پدر و مادر مىتوانند در مقابل يكديگر از حقّ حضانت خود صرف نظر كنند ، ولى نمىتوانند نسبت به نگهدارى و تربيت فرزند كوتاهى نمايند و در صورت كوتاهى ، حاكم صالح آنان را ملزم به تأمين حقّ فرزند مىكند .
« مسألهء 3000 » در صورتى كه مادر از حقّ حضانت خود بگذرد و به گونهاى باشد كه حقّ كودك از بين نرود و در تربيت و نگهدارى كودك اهمال نشود ، پدر نمىتواند او را به حضانت مجبور نمايد .
« مسألهء 3001 » اگر پدر يا مادر صلاحيّت نگهدارى و تربيت كودك را نداشته و موجب فساد اخلاق و سوء تربيت دينى يا عدم سلامت جسمى فرزند شوند ، حقّ حضانت از آنها ساقط مىشود و در اين صورت حقّ حضانت به ترتيب به افرادى كه در مسألهء 2997 گفته شد منتقل مىشود .
« مسألهء 3002 » چنانچه مادر به هر دليل شوهر ديگرى كرده باشد ، حقّ حضانت او با وجود پدر از بين مىرود ، ولى در صورتى كه از شوهر دوم جدا شود ، چنانچه با طلاق رجعى از شوهر دوم جدا شده باشد ، تا وقتى كه در عدّه است حضانت طفل به وى باز نمىگردد ، ولى پس از تمام شدن مدت عدّه ، حضانت طفل به وى باز مىگردد و چنانچه با طلاق بائن از شوهر دوم جدا شده باشد ، به مجرّد طلاق گرفتن از وى ، حضانت طفل به وى باز مىگردد .
« مسألهء 3003 » بازگشت حقّ حضانت منحصر به موردى كه در مسألهء قبل گفته شد ، نمىباشد ؛ بلكه چنانچه حقّ حضانت به سبب سوء اخلاق ، عدم توانايى جسمى به سبب
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 565
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٥٦٥