« مسألهء 3012 » اگر فرزندِ صغيرى ، خود اموال و دارايى داشته باشد ، ولىّ او مىتواند از اموال خود او مخارجش را تأمين نمايد .
« مسألهء 3013 » اگر شخص متمكّن از دادنِ نفقهء واجب النّفقه خوددارى نمايد ، حاكم شرع او را مجبور مىكند تا نفقهء او را بدهد و اگر ممكن نشد ، حاكم شرع از مال او برداشته و هزينهء زندگى آنان را تأمين مىكند .
« مسألهء 3014 » انسان نمىتواند « زكات » و « خمس » و « كفّارات » خود را براى مخارجى كه تأمين آن بر او واجب است ، به افراد واجبالنّفقه خود بپردازد .
« مسألهء 3015 » علاوه بر تأمين مخارج فرزند ، تربيت صحيح و اشراف بر امور وى و آموزش خواندن و نوشتن و شنا و نيز تزويج او پس از بلوغ ، از حقوق فرزند بر پدر مىباشد .
« مسألهء 3016 » در صورتى كه فرزند نياز به ازدواج داشته باشد - به نحوى كه با ترك آن مرتكب حرام مىشود و يا به مشقّت مىافتد - بر پدر واجب است نسبت به آن اقدام نمايد ؛ همچنين در صورت نياز شديد پدر يا مادر به ازدواج - به نحوى كه بدون آن به حرج و مشقّت مىافتند - و توانايى فرزند ، واجب است فرزند نسبت به آن اقدام نمايد .
« مسألهء 3017 » سزاوار نيست پدر و مادر با تفاوت و تبعيض بين اولاد ، مالى را به آنان ببخشند ، مگر اين كه بعضى از آنها نيازمند يا داراى امتيازات عقلى و شرعى باشند .
احكام پوشش و زينت
« مسألهء 3018 » انسان بايد عورت خود را از كسانى كه مكلّفند ، گرچه با او محرم باشند و نيز از ديوانه و بچّهاى كه خوب و بد را تشخيص مىدهند ، هر چند محرم باشند ، بپوشاند ؛ ولى زن و شوهر لازم نيست عورت خود را از يكديگر بپوشانند .
« مسألهء 3019 » اصل لزوم حجاب براى زن از ضروريّات اسلام است ، هر چند بعضى از جزئيات آن از ضروريات نيست ؛ پس زن بايد بدن و موى خود را از مرد نامحرم بپوشاند ، بلكه احتياط آن است كه بدن و موى خود را از پسرى هم كه بالغ نشده ، ولى خوب و بد را مىفهمد و به حدّى رسيده كه ممكن است به قصد لذّت نگاه كند ، بپوشاند