پسر در هنگام عقد مالى داشته باشد ، مديون مهر زن است و اگر در هنگام عقد مالى نداشته باشد ، پدر يا جدّ او بايد مهر زن را بدهند .
عيبهايى كه به واسطهء آنها مىشود عقد را به هم زد
« مسألهء 2838 » اگر مرد بعد از عقد بفهمد كه زن او يكى از عيوب هفتگانهء زير را دارد ، مىتواند عقد را به هم بزند :
اوّل : ديوانگى . دوم : مرض خُوره . سوم : بَرَص ( پيسى ) . چهارم : كورى . پنجم : شَل بودن به گونهاى كه معلوم باشد . ششم : افضا شده باشد ، يعنى راه ادرار و حيض او يكى شده باشد ؛ ولى اگر راه حيض و مدفوع او يكى شده باشد ، به هم زدن عقد اشكال دارد و بايد احتياط شود . هفتم : آن كه گوشت يا استخوان يا غدّهاى در فرج او باشد كه مانع نزديكى شود .
« مسألهء 2839 » عيبهاى هفتگانه گفته شده ، در صورتى به مرد حقّ به هم زدن عقد را مىدهد كه پيش از عقد وجود داشته باشد و مرد از آن بىاطّلاع باشد ، ولى اگر بعد از عقد به وجود آيد يا پيش از عقد وجود داشته و مرد از آن آگاه بوده و به آن رضايت داشته است ، حقّ فسخ ندارد .
« مسألهء 2840 » اگر زن پس از عقد بفهمد شوهر او يكى از عيوب چهار گانهء زير را داراست ، مىتواند عقد را به هم بزند :
اوّل : ديوانه باشد يا پس از عقد ديوانه شود ، هرچند بعد از آميزش باشد . دوم : آلت مردانگى نداشته باشد . سوم : بيضههاى او را كشيده باشند . چهارم : عِنيّن باشد و به طور كلّى نتواند عمل زناشويى را انجام دهد ، هرچند اين بيمارى بعد از عقد و پيش از آميزش حادث شده باشد .
« مسألهء 2841 » اگر هر يك از زن يا مرد از قبل از عقد داراى بيمارى واگيردارى باشند كه غير قابل درمان بوده و براى طرف مقابل خطر جانى قابل توجهى ايجاد بكند ، چنانچه طرف مقابل هنگام عقد علم به بيمارى وى نداشته باشد ، پس از آن كه متوجه