سوم : نماز طواف ؛ به اين ترتيب كه بعد از تمام شدن طواف واجب ، پشت مقام ابراهيم عليه السلام دو ركعت نماز به قصد « نماز طواف » بخواند .
چهارم : سعى بين صفا و مروه ؛ يعنى پس از نماز طواف ، بين « صفا » و « مروه » كه دو كوه معروفند سعى كند ؛ به اين صورت كه از صفا شروع كند و به مروه برود و از مروه به صفا برگردد و سعى بايد هفت مرتبه باشد و هر مرتبه را يك « شوط » مىگويند ؛ به اين شكل كه از « صفا به مروه » يك شوط است و از « مروه به صفا » نيز يك شوط به حساب مىآيد ؛ پس هفت شوط از صفا شروع و به مروه ختم مىگردد .
پنجم : تقصير ؛ يعنى پس از سعى به قصد قربت و با نيّت خالص مقدارى از ناخنهاى دست يا پا و يا مقدارى از موى سر يا سبيل و يا ريش خود را بزند و بهتر بلكه احوط آن است كه به زدن ناخن اكتفا نكند و مقدارى از مو را نيز بزند و تراشيدن سر و كندن مو كفايت نمىكند .
2 - حجّ تمتّع
« مسألهء 2184 » واجبات حجّ تمتّع سيزده چيز است :
اول : احرام حجّ تمتّع ؛ كه مانند احرام عمره است ، جز اين كه در احرام حج بايد از مكهء معظّمه به نيّت حجّ تمتّع مُحرم شود .
دوم : وقوف در عرفات ؛ يعنى مُحرم به احرام حجّ از ظهر روز عرفه - نهم ذىحجّه - به قصد قربت در عرفات باشد و در آنجا نيّت وقوف كند و بنابر احتياط ، از اوّل ظهر به عرفات برود و تا مغرب شرعى در آنجا بماند .
سوم : وقوف در مشعر ؛ به اين ترتيب كه حاجى پس از انجام وقوف در عرفات هنگام مغرب شب عيد به طرف « مشعرالحرام » كوچ كند و مستحب است به گونهاى كوچ كند كه نماز مغرب و عشاء را در مشعر بخواند . وقوف در مشعر بايد به قصد قربت انجام شود و وقت آن از طلوع فجر تا طلوع آفتاب است و بنابر احتياط شب دهم را نيز تا طلوع فجر به قصد قربت بايد در مشعر به سر برد .