مصرف زكات فطره
« مسألهء 2142 » اگر زكات فطره را به يكى از هشت مصرفى كه سابقاً براى زكات مال گفته شد برسانند كافى است ، ولى احتياط مستحب آن است كه زكات فطره را فقط به فقراى شيعه بدهند .
« مسألهء 2143 » اگر طفل شيعهاى فقير باشد ، انسان مىتواند فطره را به مصرف او برساند يا به واسطهء دادن به ولىّ طفل ، ملك طفل نمايد .
« مسألهء 2144 » فقيرى كه فطره به او مىدهند ، لازم نيست عادل باشد ، ولى احتياط واجب آن است كه به شرابخوار و كسى كه آشكارا مرتكب گناه كبيره مىشود ، فطره ندهند .
« مسألهء 2145 » به كسى كه فطره را در معصيت مصرف مىكند ، نبايد فطره بدهند .
« مسألهء 2146 » احتياط واجب آن است كه به يك فقير بيشتر از مخارج سال او و كمتر از يك صاع - كه تقريباً سه كيلو گرم است - فطره ندهند ؛ مگر آن كه گروهى از فقرا وجود داشته باشند و بخواهد به همه آنان فطريّه بدهد و به هر يك از آنان يك صاع از فطريّه نرسد .
« مسألهء 2147 » اگر از جنسى كه قيمت آن دو برابر قيمت معمولى آن است ، مثلًا از گندمى كه قيمت آن دو برابر قيمت گندم معمولى است ، نصف صاع ( حدود 5 / 1 كيلو گرم ) بدهد كافى نيست و بنابر احتياط واجب ، آن را به قصد قيمت فطريّه هم نمىتواند بدهد .
« مسألهء 2148 » انسان نمىتواند نصف صاع را از يك جنس - مثلًا گندم - و نصف ديگر آن را از جنس ديگر - مثلًا جو - بدهد و بنابر احتياط واجب ، آن را به قصد قيمت فطريّه هم نمىتواند بدهد .
« مسألهء 2149 » بنابر احتياط واجب نمىتواند جنس معيوب را حتّى به عنوان قيمت فطره بدهد ؛ بلكه يا بايد جنس صحيح بدهد و يا قيمت آن را با پول رايج بپردازد .
« مسألهء 2150 » گندم يا چيز ديگرى كه براى فطره مىدهد ، بايد با جنس ديگر يا خاك مخلوط نباشد ، يا اگر مخلوط باشد ، چيزى كه مخلوط شده به قدرى كم باشد كه قابل