« مسألهء 2133 » كسى كه ديگرى بايد فطرهء او را بدهد ، واجب نيست فطرهء خود را بدهد .
« مسألهء 2134 » اگر فطرهء انسان بر كسى واجب باشد و او فطره را ندهد ، بر خود انسان واجب نمىشود ؛ ولى چنانچه كسى كه فطريّهء انسان بر او واجب است ، فراموش نمايد كه آن را بدهد ، احتياط واجب آن است كه خود انسان فطريّه را پرداخت نمايد .
« مسألهء 2135 » اگر كسى كه فطرهء او بر ديگرى واجب است ، خودش فطره را بدهد ، از كسى كه فطره بر او واجب شده ، ساقط نمىشود .
« مسألهء 2136 » اگر كسى كه فطريهء او بر ديگرى واجب است ، خودش فطريّه را از طرف او بدهد ، چنانچه از او اجازه گرفته باشد ، كفايت مىكند ، و گرنه كفايت آن محلّ اشكال است .
« مسألهء 2137 » زنى كه شوهرش مخارج او را نمىدهد ، چنانچه نانخور كس ديگرى باشد ، فطرهاش بر آن كس واجب است و اگر نانخور كس ديگرى نباشد ، در صورتى كه فقير نباشد ، بايد فطرهء خود را بدهد .
« مسألهء 2138 » كسى كه سيّد نيست ، نمىتواند به سيّد فطره بدهد و چنانچه دهندهء فطريّه سيّد نباشد ولى نانخور او سيّد باشد يا بر عكس ، بنابر احتياط واجب نمىتواند فطريّهء او را به سيّد بدهد .
« مسألهء 2139 » فطرهء طفلى كه از مادر يا دايه شير مىخورد ، بر عهدهء كسى است كه مخارج مادر يا دايه را مىدهد . البته چنانچه كسى مادر يا دايه را براى شير دادن اجير كرده باشد ، فطريّهء طفل بر عهدهء اوست ، هرچند كس ديگرى نفقهء مادر يا دايه را بپردازد ؛ ولى اگر مادر يا دايه مخارج خود را از مال طفل بردارد ، فطرهء طفل بر كسى واجب نيست .
« مسألهء 2140 » انسان حتّى اگر مخارج زن و فرزندان خود را از مال حرام نيز بدهد ، دادن فطريّه آنان بر او واجب است و بايد فطره آنان را از مال حلال بدهد .
« مسألهء 2141 » اگر كسى بعد از غروب شب عيد فطر بميرد ، بنابر احتياط واجب بايد فطرهء او و زن وفرزندان او را از مال او بدهند ، ولى اگر پيش از غروب بميرد ، واجب نيست فطرهء او و زن وفرزندان او را از مال او بدهند .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 382
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٨٢