اگر از بين رفته باشد ، پرداخت واجبات ديگر غير از نذر و كفّاره را بر آن دو مقدّم مىكند و بنابر احتياط واجب مال را به نسبت بين آنها تقسيم نمايد .
« مسألهء 2113 » كسى كه خمس يا زكات بدهكار است و قرض هم دارد ، اگر بميرد و دارايى او براى همهء آنها كافى نباشد ، چنانچه مالى كه خمس و زكات آن واجب شده از بين نرفته باشد ، بايد دادن خمس يا زكات را مقدّم كنند و بقيّهء مال او را بابت قرض او بپردازند و اگر مالى كه خمس و زكات آن واجب شده از بين رفته باشد ، بايد مال او را به تمام موارد به نسبت قسمت نمايند ، مثلًا اگر چهل هزار تومان خمس بر او واجب است و بيست هزار تومان به كسى بدهكار است و همهء مال او سى هزار تومان است ، بايد بيست هزار تومان بابت خمس و ده هزار تومان بابت بدهكارى او بدهند .
« مسألهء 2114 » كسى كه مشغول تحصيل علم است و خرج تحصيل خود را ندارد ولى چنانچه تحصيل نكند ، مىتواند براى تأمين معاش خود كسب كند ، اگر تحصيل او منفعت عمومى براى مسلمين داشته باشد ، مىتوان از سهم سبيل اللَّه به وى زكات داد .
زكات فِطْره
« مسألهء 2115 » كسى كه هنگام غروبِ شب عيد فطر ، بالغ ، عاقل و هوشيار است و فقير و بندهء كس ديگر نيست ، بايد براى خودش و كسانى كه نانخور او هستند ، هر نفر يك صاع كه تقريباً سه كيلو گرم است ، از غذايى كه در شهر و منطقهء او متعارف است ، به مستحق بدهد و اگر پول آن را هم بدهد ، كافى است .
« مسألهء 2116 » اگر كسى هنگام غروب شب عيد فطر ديوانه باشد ، زكات فطره بر او واجب نيست .
« مسألهء 2117 » اگر پيش از غروب ، بچّه بالغ شود يا ديوانه عاقل گردد يا فقير غنى شود ، در صورتى كه شرايط واجب شدن فطره را دارا باشد ، بايد زكات فطره را بدهد .
« مسألهء 2118 » زكات فطره بر كافرى كه بعد از غروب شب عيد فطر مسلمان شده ، واجب نيست ، ولى مسلمانى كه شيعه نبوده ، اگر بعد از ديدن ماه شيعه شود ، بايد زكات