احكام خُمس
خمس يك پنجم از مازاد درآمدها و برخى منافع است كه انسان به دست آورده است و بايد زير نظر امام معصوم عليه السلام مصرف شود و در زمان غيبت امام زمان ( عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف ) ، بهتر است سهم سادات زير نظر مجتهد جامع الشرايط براى رفع نيازهاى سادات فقير مصرف گردد و سهم امام عليه السلام بايد زير نظر مجتهد جامع الشرايط در جهت تعليم و ترويج مذهب جعفرى هزينه گردد . در احاديث شريفه نسبت به پرداختن خمس تأكيد زيادى شده است و از آن به حقّ امام عليه السلام ، سبب تطهير مال و وسيلهاى جهت امتحان ايمان ياد شده است ؛ حضرت رضا عليه السلام در جواب نامهء يكى از تاجران شيعهء فارس مىنويسد : « . . . اموال تنها از راهى كه خداوند مقرّر فرموده است حلال مىگردد . همانا خمس ، ما را در تقويت دين يارى مىكند و نياز آنان كه سرپرستىشان را به عهده داريم و نيز نياز شيعيان را تأمين مىكند و با آن آبرويمان را در مقابل دشمنانمان حفظ مىكنيم . پس خمس را از ما دريغ نكنيد و خود را از دعاى ما محروم نسازيد ، زيرا پرداختن خمس كليد روزى و سبب آمرزش و پاكى شما از گناه و ذخيره آخرتتان است . مسلمان كسى است كه به آنچه با خدا پيمان بسته وفا كند نه آن كسى كه با زبان اجابت مىكند و در قلب مخالفت مىنمايد . » « 1 » « مسألهء 1849 » خُمس يك واجب عبادى است ؛ بنابر اين پرداخت آن بايد با قصد قربت ، يعنى اطاعت خداى متعال انجام شود .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، چاپ آل البيت ، باب 3 از « أبواب الأنفال و ما يختصّ بالإمام » ، ح 2 ، ج 9 ، ص 538 .