مىشود :
1 - جماع .
2 - بنابر احتياط واجب استمناء ؛ چه به شكل حرام آن يا در اثر نگاه يا لمس همسر باشد .
3 - استشمام بوى خوش .
4 - خريد و فروش ، مگر آن كه ضرورتى در بين باشد ، بلكه احتياط واجب آن است كه در غير حالت ضرورت ، اعمال تجارى ديگر ( غير از خريد و فروش ) را نيز انجام ندهد .
5 - مجادله و بحث به منظور برترى و خودنمايى ؛ در امور دينى باشد يا دنيايى .
« مسألهء 1842 » به هم زدن اعتكافِ واجب جايز نيست ؛ ولى مىتواند اعتكافِ مستحب را در دو روز اوّل آن باطل نمايد ، هرچند اين عمل خلاف احتياط است و پس از گذشتن دو روز ، ماندن روز سوم در مسجد واجب است .
« مسألهء 1843 » اگر اعتكاف خود را با انجام يكى از امورى كه بيان شد باطل نمايد ، سه صورت دارد :
اوّل : چنانچه اعتكاف او واجب معيّن باشد ، قضاى آن لازم است .
دوم : چنانچه اعتكاف او واجب غير معيّن باشد ، بايد آن را دوباره شروع كند و بهتر است آن را تمام كرده و دوباره از سر بگيرد .
سوم : اگر اعتكاف او مستحب باشد ، چنانچه در دو روز اوّل آن را باطل كند ، اشكال ندارد و چنانچه پس از گذشتن دو روز آن را باطل نمايد ، بايد قضاى آن را بجا آورد .
« مسألهء 1844 » اگر اعتكافِ واجب را با غير جماع باطل كند ، كفّاره ندارد و اگر با جماع - هر چند در شب - باطل نمايد ، علاوه بر قضا بايد كفّاره نيز بدهد و كفّارهء آن مانند كفّارهء باطل نمودن عمدى روزهء ماه رمضان است و بنابر احتياط واجب ، ترتيب در كفاره را نيز بايد رعايت كند ؛ يعنى در صورت امكان يك بنده آزاد كند و اگر امكان نداشت ، دو ماه پشت سر هم روزه بگيرد و اگر آن نيز ممكن نبود ، به شصت فقير طعام بدهد .
« مسألهء 1845 » در مواردى كه قضاى اعتكاف واجب مىشود ، لازم نيست آن را فوراً
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 328
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٢٨