مىشنود صداى امام نيست و حمد و سوره بخواند و بعد بفهمد صداى امام بوده ، نماز او صحيح است .
« مسألهء 1505 » اگر شك كند كه صداى امام را مىشنود يا نه يا صدايى بشنود و نداند صداى امام است يا صداى شخص ديگر ، مىتواند به قصد قربت مطلقه حمد و سوره را بخواند ، اگرچه بهتر است آن را نخواند .
« مسألهء 1506 » بنابر احتياط واجب مأموم نبايد در ركعت اوّل و دوم نماز ظهر و عصر ، حمد و سوره را به عنوان جزء واجب نماز بخواند ، ولى خواندن حمد و سوره به قصد قربت مطلقه اشكال ندارد و اگر حمد و سوره نخواند ، مستحب است به جاى آن ذكر بگويد .
« مسألهء 1507 » مأموم نبايد تكبيرةالاحرام را پيش از امام بگويد ، بلكه احتياط واجب آن است كه تا تكبير امام تمام نشده ، تكبير نگويد .
« مسألهء 1508 » اگر مأموم پيش از امام عمداً نيز سلام دهد ، نماز او صحيح است ؛ ولى احتياط مستحب آن است كه اگر سلام امام را مىشنود ، پيش از امام سلام ندهد .
« مسألهء 1509 » اگر مأموم غير از تكبيرةالاحرام ، ذكرهاى ديگر نماز را پيش از امام بگويد ، اشكال ندارد ؛ ولى اگر آنها را بشنود يا بداند امام چه هنگام ذكرهاى نماز را مىگويد ، احتياط مستحب آن است كه پيش از امام نگويد .
« مسألهء 1510 » مأموم بايد غير از آنچه در نماز خوانده مىشود ، اعمال ديگر آن مانند ركوع و سجود را با امام يا كمى بعد از امام بجا آورد و اگر عمداً پيش از امام عملى را انجام دهد ، نماز او فرادى مىشود ؛ اما اگر در حال قرائت امام عمداً به ركوع رود ، نمازش باطل مىشود و اگر عمداً عملى را مدت زيادى پس از امام انجام دهد و يا اين كه در يك ركن عمداً امام را درك نكند - مثل اين كه امام سر از ركوع بردارد و مأموم هنوز به ركوع نرفته باشد - نماز او فرادى مىشود ، بلكه اگر سهواً نيز امام را در يك ركن درك نكند ، بنابر احتياط نمازش فرادى مىشود .
« مسألهء 1511 » اگر سهواً پيش از امام سر از ركوع بردارد ، چنانچه امام در ركوع باشد ، بايد به ركوع برگردد و با امام سر بردارد و در اين صورت زياد شدن ركوع كه ركن
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 274
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٧٤