« مسألهء 1369 » مسافرى كه مىخواهد ده روز در محلّى بماند ، لازم نيست قصد ماندن شب اوّل يا شب يازدهم را داشته باشد و همين كه قصد كند از اذان صبحِ روز اوّل تا غروب روز دهم بماند ، بايد نماز را تمام بخواند و همچنين اگر مثلًا قصد او اين باشد كه از ظهر روز اوّل تا ظهر روز يازدهم بماند ، بايد نماز را تمام بخواند .
« مسألهء 1370 » مسافرى كه مىخواهد ده روز در محلّى بماند ، در صورتى بايد نماز را تمام بخواند كه بخواهد تمام ده روز را در يك جا بماند ؛ پس اگر بخواهد مثلًا ده روز در نجف و كوفه يا در تهران و رى بماند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
« مسألهء 1371 » در وحدت يا تعدّد محل ، نظر عرف تعيين كننده است ؛ پس اگر در يك شهر قصد ده روز كند ، رفت و آمد او به محلّههاى آن شهر مانعى ندارد ، هر چند آن شهر بزرگ باشد ، مگر آن كه محلّههاى آن شهر به گونهاى از يكديگر دور و جدا باشند كه چند محل حساب شوند و شخصى را كه از يك محلّه به محلّهء ديگر رفته ، مسافر حساب كنند .
« مسألهء 1372 » اگر مسافرى كه مىخواهد ده روز در محلّى بماند ، از اوّل قصد داشته باشد كه در بين ده روز به اطراف آن محل برود ، چنانچه جايى كه مىخواهد برود جزء اطراف محل اقامت يا از بستانها و مزارع و باغات اطراف آن باشد به گونهاى كه رفتن به آنجا منافى با صدق اقامت در بلد نباشد ، بايد در تمام ده روز نماز را تمام بخواند و اگر بخواهد تا كمتر از چهار فرسخ برود ، چنانچه در نيّت او باشد كه در بين ده روز فقط يك مرتبه برود و رفتن و برگشتن بيش از دو ساعت زمان نبرد ، ضررى به قصد اقامت اونمىزند .
« مسألهء 1373 » مسافرى كه تصميم ندارد ده روز در جايى بماند ، مثلًا قصد او اين است كه اگر رفيقش بيايد يا منزل خوبى پيدا كند ده روز بماند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
« مسألهء 1374 » كسى كه تصميم دارد ده روز در محلّى بماند ، اگر احتمال بدهد كه براى ماندن او مانعى پيشآيد ، در صورتى كه مردم به احتمال او اعتنايى نكنند ، بايد نماز را تمام بخواند .
« مسألهء 1375 » اگر مسافر بداند كه مثلًا ده روز يا بيشتر به آخر ماه مانده و قصد كند كه تا آخر ماه در جايى بماند ، بايد نماز را تمام بخواند ؛ ولى اگر نداند تا آخر ماه چند روز
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 254
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٥٤