[ 122 ] سؤال 122 : الف . آيا احتياط واجب ، به معنى احتمال واجب يا حرام بودنِ يك مسأله در نظر فقيه است ؟ مثل اين كه احتمال واجب يا حرام بودن آن ، بين چهل تا شصت در صد است ؟
پاسخ : احتياط واجب ، گاهى احتياط در فتواست و گاهى فتوا به احتياط . فتوا به احتياط در مورد شك در مكلّفٌ به ، و شك در سقوط تكليف قطعى است ؛ اما احتياط در فتوا به معناى احتياط فقيه در فتوا به خاطر عدم اطمينان به دليل شرعى است و تفصيل آن را در كتابهاى اصول فقه مىتوان ملاحظه كرد .
ب . فرق بين احتياط در فتوا و فتواى به احتياط چيست و در كدام يك از آنها مقلّد مىتواند به غير مراجعه كند ؟
پاسخ : فرق آن دو در پاسخ قسمت « الف » آمده است . در احتياط در فتوا مىتوان به غير رجوع كرد ؛ اما در فتواى به احتياط نمىتوان به ديگرى رجوع نمود و بايد به فتواى مرجع عمل شود .
عمل به احتياط
[ 123 ] سؤال 123 : آيا براى فرد غير مجتهد ، عمل به احتياط نيز احتياج به تقليد دارد ؟
پاسخ : لازم است مكلّف ، در خصوص مسألهء جواز و عدم جواز احتياط ، مجتهد يا مقلّد باشد و لكن اگر بدون اجتهاد و تقليد احتياط كند ، مجزى است .
[ 124 ] سؤال 124 : آيا احتياط نمودن به نحوى كه مستلزم تكرار عمل باشد ، جايز است يا خير ؟
پاسخ : اشكال ندارد .
[ 125 ] سؤال 125 : در برخى موارد ، مجتهدى در بيان مسألهاى نظر قطعى مىدهد ؛ اما مجتهدين ديگر احتياط مىكنند . در اين گونه موارد ، آيا مىتوان از مجتهدى پيروى