كرد كه نظر قطعى داده يا بايد به رأى اكثريت توجه كرد ؟ و در اين حالت كسى كه مىخواهد عمل به احتياط كند ، چگونه بايد عمل كند ؟
پاسخ : عمل به احتياط ، عبارت از اين است كه مقلّد عملى را انجام دهد كه بداند برئ الذمّه شده است و اگر آن ممكن نشد يا نتوانست آن را تشخيص دهد ، در مواردى كه برخى از مجتهدين فتوا مىدهند و برخى احتياط مىكنند ، مىتواند از آن كه فتوا مىدهد ، تقليد كند و اكثريت مُرجّح نيست .
[ 126 ] سؤال 126 : در فاصلهء فوت مرجع تقليد و تعيين مرجع جديد ، مكلّف چگونه بايد عمل كند ؟
پاسخ : مىتواند عمل به احتياط كند و اگر احتياط ممكن نباشد ، مىتواند تا علم به اعلم پيدا كند ، در تقليد ميّت باقى بماند .
[ 127 ] سؤال 127 : آيا براى شخصى كه عمل به احتياط مىكند ، حدود دايرهء احتياط ، بين فتاواى همهء فقهاى زنده است يا اين كه داخل كردن فتاواى فقهاى گذشته نيز واجب است ؟
پاسخ : كسى كه عمل به احتياط مىكند ، اگر خواهان درك واقع است ، بايد در ميان جميع احتمالات ، احتياط كند و اگر مقصودش درك حجّت است ، احتياط بين فتاواى مجتهدين زنده كه احتمال اعلميت آنان وجود دارد ، كافى است .
استفتائات (فارسى) — صفحة 34
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٤