[ آداب الرجم ]
[ مسألة 5 - ينبغي للحاكم إذا أراد إجراء الحدّ أن يعلم الناس ليجتمعوا على حضوره ، بل ينبغي أن يأمر بالخروج لحضور الحدّ ، والأحوط حضور طائفة من المؤمنين ثلاثة أو أكثر .
وينبغي أن يكون الأحجار صغاراً بل هو الأحوط . ولا يجوز بما لا يصدق عليه الحجر كالحصى ولا بصخرة كبيرة تقتله بواحدة أو اثنتين .
والأحوط أن لا يقيم عليه الحدّ من كان على عنقه حدّ سيّما إذا كان ذنبه مثل ذنبه .
ولو تاب بينه و بين اللَّه جاز إقامته ، وإن كان الأقوى الكراهة مطلقاً ، ولا فرق في ذلك بين ثبوت الزنا بالإقرار أو البيّنة . ]
آداب رجم
در اين مسأله چهار فرع است :
1 - زمانى كه حاكم شرع تصميم بر اجراى حدّ - رجم باشد يا تازيانه - گرفت ، سزاوار است مردم را در جريان گذاشته و به آنان اعلام كند تا در مراسم اقامهى حدّ حاضر شوند .
آن گاه مىفرمايد : نه تنها اعلام كردن سزاوار است ، بلكه به مردم امر كند و از آنان بخواهد در مراسم شركت كنند .
2 - بنا بر احتياط ، گروهى از مؤمنين - سه نفر يا بيشتر - در اين مراسم حضور يابند .
3 - مستحب است از سنگهاى كوچك استفاده شود ؛ بلكه مطابق با احتياط است . و جايز نيست ؛ سنگريزه و شن كه سنگ نيستند رجم كنند ؛ و يا به سنگ بزرگى كه با زدن يك يا دو عدد از آن زانى كشته مىشود ، مجرم را سنگسار كنند .
4 - احتياط در عدم اقامهى حدّ توسّط كسى است كه حدّ به گردن دارد ؛ به خصوص اگر گناهش مانند گناه مجرم باشد . اگر مجرى حدّ بين خود و خدايش توبه كرده ، مىتواند حدّ را اجرا كند ؛ هرچند قول قوى كراهت آن است - خواه توبه كرده باشد يا نه - ؛ فرقى در اين مطلب نيست كه زنا با اقرار ثابت شده باشد يا به بيّنه .