1 . وضعيت كروموزومى شخص ؛
2 . ميزان هورمونهاى مردانه يا زنانه ؛
3 . عامل روانى و روحى ؛
4 . اندامهاى تناسلى .
آنچه در فقه اسلامى مطرح شده و مورد اتفاق و اجماع فقيهان است ، ملاك اخير است ، و اساساً جنسيت براساس اندام تناسلى است . از اين رو ، علايمى كه براى خنثى مطرح شده است ، بيشتر به آلت تناسلى مربوط مىشود . براى مثال ، اگر فرد واجد هر دو آلت تناسلى است و تنها از يكى از آنها ادار مىكند ، همان ملاك تعيين جنسيت است . پس اگر از آلت تناسلى مردانه ادرار دفع مىشود ، مرد تلقى مىشود و احكام مرد بر وى بار مىشود ، و اگر از آلت تناسلى زنانه ، ادرار دفع مىشود ، حكم زن را دارد . البته ملاك روحى - روانى ممكن است به عنوان عامل ثانوى مورد توجه قرار گيرد . « 1 » وضعيت كروموزومى به عنوان عاملى براى تعيين جنسيت مردانگى يا زنانگى ، مورد تسالم نيست ، و برخى گزارشهاى متناقض هم وجود دارد . از اين رو ، پزشكان گاه به معيار يا علايم روحى - روانى ، و بعضى با تأكيد بر اندامهاى تناسلى ، جنسيت مذكر يا مؤنث بودن را معين مىسازند . « 2 » در فقه اسلامى ، راه حلهاى گوناگونى در چگونگى تشخيص جنسيت خنثى بيان
شده است كه به مهمترين آن اشاره مىشود :
1 . ملاك ادار : اگر خنثى ، از يكى از دو آلت تناسلى مردانه يا زنانه ، بول كند ، به همان جنس ملحق است . پس اگر از آلت تناسلى مردانه بول كند ، مرد است ، و اگر از آلت تناسلى زنانه ، بول كند ، به زنان ملحق است .
2 . سبقت بول از مجراى زنانه يا مردانه : گاه فرد خنثى از هر دو آلت ، بول
هامش
( 1 ) . مهدى هادوى تهرانى ، مجموعه مقالات و گفتارهاى دومين سمينار ديدگاههاى اسلام در پزشكى ، ج 2 ، ص 80 - 81 .
( 2 ) . حسنزاده نظرآبادى ، رحيم تقوى ، قدسيه سيد علوى ، همان ، ج 2 ، ص 73 - 79 .