فصل يكم بررسى فقهى تنبيه بدنى كودكان
در بخش يكم بيان شد اصل اوّليه در تنبيه بدنى ، ممنوعيّت آن است ؛ مگر اينكه دليلى بر خلاف آن اقامه شده باشد . آنچه كه در اين فصل به دنبال آن هستيم ، اين است كه آيا در فقه اماميّه دليلى بر جواز و يا عدم جواز تنبيه بدنى كودكان وجود دارد يا خير ؟ لذا ، مبحث يكم اين فصل را به بحث مشروعيّت تنبيه و مجازات اختصاص مىدهيم .
مبحث يكم : مشروعيّت تنبيه و مجازات
آنچه مسلّم است ، اينكه : زندگانى انسان در دورههاى متفاوت ، چه در خردسالى و نوجوانى و چه در بزرگسالى و پيرى ، بر ستيز و جدال ميان خير و شرّ بنا شده است ؛ چرا كه وى ، آميزهاى از استعداد خير و شرّ است . بنابراين ، هماره خطر رفتارهاى ناستودهى اخلاقى او را تهديد مىكند . همانطور كه گفته شده ، هدفِ تربيت اين است كه در جامعهى بشرى ، خير و سعادت بر شرّ ، سيهروزى و شقاوت چيره شود .
با اين وجود ، تمامى انسانها در وادى اخلاق گام نمىنهند و از آنجا كه انسان موجودى جايزالخطا است ، گاه در زندگى اجتماعى خود دچار لغزشها و كردارهاى