آنچه كه از اين موادّ به دست مىآيد ، در وهله اوّل نياز كودك به حمايت و توجّه بيشتر در جامعه است و دولتها بايد اقداماتى را در جهت رشد و سلامت جسمى و روانى آنان انجام دهند . علاوه آنكه طبق اين سند ، كار كودكان به عنوان عملى ممنوع شمرده شده است ؛ و دليلش ، اين است كه چنين عملى به سلامت ، رشد و تعالى كودك آسيب مىرساند . حال ، چگونه ممكن است تنبيه بدنى كه به طور مستقيم سلامت جسمى كودك را هدف مىگيرد ، مجاز باشد ؟ !
كميته حقوق اقتصادى ، اجتماعى و فرهنگى نيز در توضيح كلّى شمارهى 14 خود بيان داشته است :
دستيابى حقّ كودك به رشد بهداشتى ، لازمه افزايش سلامت كودك است و براى اينكه چنين امرى انجام شود ، نياز به پذيرش معيارهايى براى از بين بردن اعمال سنّتى دردناك است كه بر سلامت كودكان تأثير مىگذارد . همچنين بايد به بچّهها فرصت داده شود تا از يك زندگى آراسته و رضايتبخش لذّت ببرند . « 1 » كميته فوق در زمينه حذف تمام مجازات بدنى كودكان در مدارس ، در توضيح كلّى شماره 13 خود بيان مىدارد :
« از نظر اين كميته ، مجازات بدنى ، مخالف و ناهماهنگ با اصل راهنماى اساسى حقوق بشر بينالمللى است كه در مقدّمات اعلاميه جهانى حقوق بشر و هر دو ميثاق - [ مدنى و سياسى ، اقتصادى و اجتماعى و فرهنگى ] - وجود دارد . . . . يك دولت عضو بايستى تدابيرى را اتّخاذ كند كه مطمئن باشد آن انضباطى كه با كنوانسيون حقوق اقتصادى ، اجتماعى و فرهنگى ناسازگار است ، در هيچ مؤسّسه آموزشى خصوصى يا عمومى اتّفاق نمىافتد . اين كميته از اقدامات اوّليهاى كه توسط برخى كشورهاى عضو صورت پذيرفته ، مبنى بر اينكه به طور فعّال مدارس را تشويق مىكنند تا
هامش
( 1 ). General Comment No . of the Committee on Economic , Social and Cultural Rights , nd Sess . , Agenda item , paras . , ; U . N . Doc . E / C . / / ( ) .