تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تنبيه بدنى كودكان در نظام بين الملل حقوق بشر و فقه اماميه (فارسى) — صفحة 127

مساهمون:

ص١٢٧
10 كنوانسيون نيز در مورد كودكان تأكيد دارد كه از سوى دولت‌ها ، بايستى « اقدامات ويژه و بدون تبعيض مانند نسب و يا وضعيت‌هاى ديگر در حمايت و مساعدت به تمام كودكان و افراد جوان به عمل آيد . كودكان و افراد جوان بايد در مقابل بهره‌بردارى ( استثمار ) اقتصادى و اجتماعى محافظت شوند . اگر استخدام آنان براى اخلاق و سلامتى آن‌ها زيان‌آور است ، يا زندگى آنان را به مخاطره مىاندازد ، و يا مانع رشد طبيعى آنان مىگردد ، چنين استخدامى طبق قانون ، قابل مجازات است . دولت‌ها هم‌چنين بايد حدود سنّى ( استخدامى براى كودكان ) تعيين كنند تا استخدام كمتر از آن ( سنّ ) انجام نگيرد . استخدام كودك به عنوان كارگر به موجب قانون ممنوع ، و قابل مجازات است . » « 1 » درست است كه استخدام كودك به عنوان كارگر ، تنبيه محسوب نمىشود ؛ ليكن از دليلى كه براى اين ممنوعيّت مطرح مىشود مىتوان به منع تنبيه بدنى رسيد . بدين صورت كه يكى از ادلّه ممنوعيّت استخدام كودكان به عنوان كارگر ، اين است كه چنين عملى مضرّ به سلامتى جسمى و روانى آنان است ؛ و به تعبير ديگر ، تماميّت جسمانى كودكان با اين كار به مخاطره مىافتد . از اين رو ، براى حفظ سلامتى جسمانى آنان چنين عملى ممنوع و قابل مجازات دانسته شده است . حال ، به طريق اولى ، تنبيه و مجازات بدنى كه در تعارض مستقيم با سلامت جسمانى كودكان است ، بايد عملى ممنوع محسوب شده و قابل مجازات و پىگيرى باشد . هم‌چنين ، بند اوّل مادّه‌ى 13 مقرّر مىدارد : « دولت‌هاى عضو اين ميثاق ، حقّ هر فرد جهت برخوردارى از آموزش و پرورش را به رسميت مىشناسند . آن‌ها مىپذيرند كه آموزش و پرورش مىبايد در جهت توسعه‌ى كامل شخصيت و حيثيّت ( كرامت ) انسان و احترام فرد به حقوق بشر و آزادىهاى اساسى تقويت و هدايت شود . » « 2 »
هامش
( 1 ). Ibid , art . , para . .( 2 ). Ibid , art . , para . .