« به عنوان مثال ، كميتهى حقوق اقتصادى ، اجتماعى و فرهنگى در تفسير عمومى شماره 13 خود ( سال 1999 م ) در مورد حقّ بر آموزش بيان كرده است : ديدگاه كميته آن است كه تنبيه بدنى با اصل اساسى و اوّليهى نظام بينالملل حقوق بشر ، يعنى كرامت فرد ، كه در مقدّمهى اعلاميهى جهانى و دو ميثاق به حفظ آن توجّه شده است ، در تعارض است . »
و نيز در پاراگراف 37 ، كميته بيان داشته است كه تنبيه بدنى كودكان با حقّ بر تماميّت جسمانى آنان در تعارض است . در اين بند از تفسير عمومى شمارهى 8 آمده است :
« مادّهى 39 كنوانسيون ، دولتهاى عضو را موظّف مىكند « همهى اقدامات مناسب براى سلامتى روحى ، جسمى و اجتماعى كودكى كه قربانى نوعى از بدرفتارى ، شكنجه ، بىتوجّهى ، سوء استفاده و يا هر شكل ديگرى از رفتار يا مجازات تحقيرآميز و غير انسانى شده است ، را انجام دهند . » تنبيه بدنى يا هر شكلى از تنبيه تحقيرآميز ممكن است آسيبهاى بسيار جدّى به رشد فيزيكى ، روانى و اجتماعى كودكان وارد سازد . »
علاوه بر اين ، خود كنوانسيون به حقّ بر تماميّت جسمى كودكان توجّه داشته و در برخى از موادّ خود به آن اشاره مىكند .
به عنوان مثال ، در بند اوّل از مادّهى 32 كنوانسيون آمده است :
« حكومتها اين حقّ را به رسميت مىشناسند كه كودك استثمار اقتصادى نگرديده و به كارى كه براى سلامتى جسم يا جان و يا تربيت و تكامل او زيان بخش است ، گمارده نشود . » « 1 » آنچه كه در اين مادّه به عنوان دليل ممنوعيّت استثمار اقتصادى كودكان بيان شده ، اين است كه چنين عملى براى سلامتى جسمى آنان زيانبخش است . حال ، چگونه مىتوان تنبيه بدنى كه ارتباط مستقيم با سلامتى جسمى كودك دارد و عملى است كه به تماميّت جسمانى كودك آسيب وارد مىسازد ، مجاز باشد ! ؟ بنابراين ، به
هامش
( 1 ). U . N . Convention on the Rights of the Child , op . cit , art . , para . .