ثابت كنيد كه ماهيت فرزندپذيرى يك عمل حقوقى است ، ثابت كنيد كه منشأ است و انشاء مىخواهد و اين را در سرتاسر نوشته شما نه به تضمن ، نه به التزام ، اشاره نكرديد ، يك كسى بگويد كه اين فرزندپذيرى يك حركت عادى است ، يا كسى مىرود مىگويد اين بچه را به من بدهيد و بگوئيد شرط است ، المؤمنون عند شروطهم ، يا بگوئيم كه عهد است ، اما عهد كه بعداً مىخواهيد آثار عقد را بار كنيد ، شما هنوز ثابت نكرديد كه فرزند خواندگى ماهيّت انشائى دارد ، تمام تكيه ايشان در روى عقد بودن است ولى به نظر من در اين رساله عقد بودن ثابت نشد .
اما راجع به تداخلى كه اشاره كردم ؛ در موضوع فرزندخواندگى ، بحث مادر بحث حساسى است ، من فرمايش ايشان را محضر شما مىخوانم ، ايشان در يك بحث ستودنى و انصافاً قابل زحمت مىگويند « انواع طفل از جهت داشتن ولى و عدم آن بايد بررسى شود كه احتمالات به شرح زير است : 1 . فرزند خوانده پدر حقيقى دارد و ممكن است به دلايل متعددى اقتصادى و غيره توان سرپرستى از فرزند خود را نداشته و با توافق و شرايطى حضانت و سرپرستى فرزند را به خانوادهاى كه فرزند ندارد واگذار نمايد در اين صورت ولايت پدر واقعى هرگز ساقط نمىشود زيرا ولايت پدر قابل واگذارى يا اسقاط در اين صورت نيست 2 . فرزند خوانده پدر و مادر حقيقى دارد لكن به دلايلى صلاحيّت سرپرستى از فرزند خود را ندارند و
نشست هاى علمى مركز فقهى أئمه أطهار (ع) (فارسى) — صفحة 207
مساهمون: مركز فقه الأئمة الأطهار ( ع )
ص٢٠٧