مختلف را مطرح كرده ام . بنابراين توجه داشته باشيد كه ما فرزند خواندگى را به طور كامل همانند كشور فرانسه نمىپذيريم و هنوز هم به حد اضطرار نرسيديم تا بخواهيم از اين راه برخى احكام مانند محرميت و . . . را حل كنيم پس بهترين راه به نظر ما همان عقد و قرارداد است كه ضمن آن شرايطى مثل پرداخت نفقه مطرح شود . البته در عقد سه اعتبار بايد رعايت شود : اعتبار متعاقدين ، اعتبار عقلا و اعتبار شرع در اينجا متعاقدين به اينكه شرايط انعقاد عقد همچون قصد و رضا و همچنين اعتبار عقل به اينكه به اين عمل ارزش و اعتبار دهند وجود دارد اما آيا اعتبار شرع هم موجود است ؟ توضيح اينكه گاهى ممكن است اعتبار متعاقدين و عقل وجود داشته باشد اما اعتبار شرع نباشد ، مثلًا ربا مسألهاى است كه طرفين اعتبار عقد كرده و عقلا هم تأييد مىكنند اما شرع از آن نهى كرده مگر در مورد خاص ( لا ربا بين الولد و الوالد و بين الزوج و الزوجه ) . در مورد فرزندخواندگى بايد بگوييم كه روايات بسيار و سيره نبوى در تاييد آن داريم . زمانى كه وضع اقتصادى ابوطالب نامناسب بود پيامبر اكرم ( ص ) به عمويشان عباس گفتند كه ابوطالب از لحاظ اقتصادى در فقر بوده و اولاد زيادى دارد هر كدام از ما يكى از فرزندان ايشان را حضانت و سرپرستى كنيم . در نهايت پيامبر ( ص ) سرپرستى اميرالمؤمنين على بن ابى طالب و عباس سرپرستى جعفربن ابيطالب را بر عهده گرفتند . اگر چه نص صريح آيه قرآن اين است كه تبنى و فرزندخواندگى قبول نيست ، اما به اعتقاد بنده آيه شريفه
نشست هاى علمى مركز فقهى أئمه أطهار (ع) (فارسى) — صفحة 203
مساهمون: مركز فقه الأئمة الأطهار ( ع )
ص٢٠٣