تقدير از سوى والى و حكمران است زمامداران و مسؤولانى كه به اين نياز روحى ظريف ، توجّه دارند ، با تشويق و تقدير از رزمندگان از يك سو روحيهء سلحشورى آنها را تقويت مىكنند و با دلگرمى دادن به آنان ، بيش از پيش براى ايثار و فداكارى آماده و مجهّزشان مىسازند ، و از سوى ديگر ، اين قبيل تشويقها باعث مىشود كه افراد كاهل و كمتلاش و مسامحهكار هم به خود آيند و مانند رزمندگان جانباز ، با شور و شوق بيشترى قدم به ميدان مبارزه بگذارند و در راه اهداف والاى خود ترغيب به فداكارى شوند :
وَ وَاصِلْ فِي حُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَيْهِمْ وَ تَعْدِيدِ مَا أَبْلَى ذَوُو الْبَلاءِ مِنْهُمْ فَإِنَّ كَثْرَةَ الذِّكْرِ لِحُسْنِ أَفْعَالِهِمْ تَهُزُّ الشُّجَاعَ وَ تُحَرِّضُ النَّاكِلَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ .
هميشه [ سپاهيان را ] تشويق كن و كارهاى مهمى را كه انجام دادهاند بر شمار ! زيرا يادآورى كارهاى نيك شجاعان ، سپاه را به حركت بيشتر وادار مىكند و آنان كه تنبلى مىكنند ، به كار تشويق مىشوند . ان شاء اللَّه .
آفت تبعيض
از ديدگاه على عليه السلام همانطور كه تشويق و قدردانىهاى به موقع ، براى تقويت روحيهء رزمندگان و استحكام اساس مديريّت اجتماعى امرى لازم و سازنده به شمار مىرود ، رعايت عدالت ادارى در امر تشويق نيز اهميّتى فراوان و سرنوشتساز دارد .
يك زمامدار شايسته بايد بداند كه هيچ آفتى مانند بىعدالتى و تبعيض