فرماندهانى كه داراى چنين خصائل و امتيازاتى هستند ، در واقع برگزيدهترين و عالىترين فرماندهان سپاه اسلام به شمار مىروند . به عبارت ديگر ، اينان كسانى هستند كه والى يا رهبر ، مهمترين مشورتهاى جنگى را با آنها انجام مىدهد ؛ پنهانىترين اسرار نظامى را با آنها در ميان مىگذارد ؛ دقيقترين و سرنوشتسازترين نقشههاى جنگى را با حضور و همفكرى و همگامى آنها طرح مىكند و سرانجام با خيال آسوده و اطمينان خاطر ، كليد جنگ و جهاد و اختيار ارتش اسلام را به دست آنها مىسپارد .
مهمترين امتيازات و خصائلى كه از ديدگاه على عليه السلام براى اين گونه فرماندهان برگزيده و ممتاز مطرح مىباشد ، عبارت است از :
1 . از نظر شكل و شيوهء زندگى ، و از لحاظ امكانات مادّى و رفاهى و لوازم خانه ، با ساير سپاهيان در يك سطح باشد ، تا هم ارتشيان پايينتر ، او را همدرد خود بدانند و هم فرمانده با همدلى و همدردى واقعى ، مسائل و مشكلات زندگى آنها را درك و لمس كند .
2 . با دقّت و دلسوزى و طبق برنامههاى حسابشده در مورد زندگى و احتياجات و كمبودهاى افراد ارتش مراقبت كامل داشته باشد و در رفع نيازهاى آنها بكوشد ، به طورى كه وقتى سپاهى اسلام به جنگ و جهاد مىرود و با دشمن رودررو مىگردد ، مطمئن باشد كه همسر و فرزندانش در رفاه و بىنيازى مادّى و معنوى هستند ، و در اين صورت است كه مىتواند بدون هيچگونه نگرانى فقط و فقط به جنگ با دشمن و هدف الهى كه از اين جنگ دارد ، بينديشد .
3 . با لشكريان در حدّ مواسات رفتار كند و تا آن جا كه مىتواند از
آيين كشور دارى از ديدگاه امام على (ع) (فارسى) — صفحة 85
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٨٥