الظَّلَمَةِ وَ أَنْتَ وَاجِدٌ مِنْهُمْ خَيْرَ الْخَلَفِ مِمَّنْ لَهُ مِثْلُ آرَائِهِمْ وَ نَفَاذِهِمْ وَ لَيْسَ عَلَيْهِ مِثْلُ آصَارِهِمْ وَ أَوْزَارِهِمْ وَ آثَامِهِمْ مِمَّنْ لَمْ يُعَاوِنْ ظَالِماً عَلَى ظُلْمِهِ وَ لا آثِماً عَلَى إِثْمِهِ .
بدترين وزيران تو كسانى هستند كه قبل از تو ، براى اشرار وزير بودهاند و در گناهشان شريك و يار ، پس نبايد كه اينان ( وزراى رژيم طاغوت ) رازداران تو باشند ؛ زيرا اينان همكاران گناهكاران و برادران ستمكاراناند . در حالى كه تو بهترين جانشين را در اختيار دارى و كسانى كه از نظر فكر و نفوذ اجتماعى كمتر از آنها نيستند و در مقابل ، بار گناهان آنها را بر دوش ندارند و از كسانى هستند كه با ستمگران در ستمشان همكارى نداشته و در گناه ، شريك آنان نبودهاند .
ببينيد چگونه على عليه السلام با ژرفنگرى داهيانهاى ، طرد و نفى همكاران رژيم سابق را به فرماندار خود ، مالك توصيه مىكند و از اين كه ممكن است با اين پاكسازى با كمبود نيروهاى متخصص روبهرو شود ، او را به وجود نيروهاى اصيل و انقلاب و كارآمد در جامعه رهنمون مىشود و گوشزد مىكند كه با اين تفكر و خيالبافى ، از پاكسازى و سالمسازى جامعهء اسلامى نهراسد ؛ زيرا با طرد نيروهاى فاسد ، نيروهاى سالم به سهولت جايگزين آنان خواهند شد .
جذب نيروهاى حزب اللَّه در هيأت دولت و علل برترى آنها
گفتيم كه على عليه السلام مالك را مطمئن مىسازد كه با طرد نيروهاى فاسد رژيم سابق ، كارها مختل نشده و فضاى ادارى كشور از همكاران صالح